شناسایی برخی مشتقات بنزن به روش زیست سنجی توسط باکتری نورافشان ویبریو MM1 جدا شده از دریای مازندران
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه مازندران
2 کارشناسی ارشد میکروبیولوژی، دانشگاه مازندران
3 عضو هیات علمی دانشگاه مازندران
doi
چکیده
حضور انواع آلایندههای آلی از جمله بنزن و مشتقات آن در آب و فاضلاب به دلیل خطراتی که بر سلامت انسان و محیط زیست دارند موجب نگرانی گسترده شده است. از روشهای مفید برای شناسایی حضور آلایندهها در محیطزیست، سنجش سمیت بر اساس مهار نورتابی باکتریهای نورافشان میباشد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی حضور برخی مشتقات بنزن به روش زیستسنجی بر پایه مهار نورتابی باکتری بومی نورافشان ویبریو MM1جدا شده از دریای مازندران بود. برای سنجش سمیت، غلظت های مختلف بنزن و برخی مشتقات آن با محیط رشد باکتری نورافشان مجاور شد. سمیت مشتقات بنزنی از طریق کاهش نورتابی ویبریو MM1 به کمک لومینومتر سنجیده شد. نتایج نشان داد نورتابی باکتری MM1 در حضور مشتقات بنزن کاهش چشمگیری داشت به طوریکه باکتری توانایی تشخیص غلظتهای بسیار پایین تا 18-10 میلیگرم بر لیتر را داشت. همچنین مقادیر EC50 برای بنزن، اتیلبنزن، برموبنزن، کلروبنزن، آنیلین، کلروفنل، نیتروبنزن، رزورسینول و پیروکتکول به ترتیب 14-10×41/3، 13-10×83/7، 8-10×29/1، 9-10×91/2، 5-10×82/1، 8-10×28/3، 3-10×9/2، 4-10×2 و 3-10×3/8 میلیگرم بر لیتر محاسبه شد. برای ارزیابی سمیت حاد و سمیت مزمن مشتقات بنزن، پارامتر T1/2 برای هر غلظت محاسبه شد. نتایج نشان داد اتیلبنزن با غلظت 10-10×7/1 میلیگرم بر لیتر دارای بیشترین سمیت حاد و نیتروبنزن با غلظت 10-8×9/1 میلیگرم بر لیتر دارای بیشترین سمیت مزمن با مقدار T1/2 به ترتیب 6/15 و 9/471 ثانیه بود. نتایج پژوهش حاضر نشان داد ویبریو MM1 بومی نورافشان میتواند برای شناسایی و سنجش سمیت آلایندههای زیست محیطی شامل مشتقات بنزن مورد استفاده قرار گیرد.