شيوة نقد طه حسين در حديث الاربعاء
نویسندگان
1 استاديار گروه زبان و ادبيات عربي پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي
doi
چکیده
هر کدام از منتقدان ادبي عرب از يک شيوه در نقد ادبي پيروي ميکنند. اما از اين ميان، طه حسين در کتاب حديث الاربعاء که در زمينة نقد است، شيوهاي تلفيقي در پيش گرفته و از تحليل گفتمان نيز در اين شيوه بهره برده و با توجه به شخصيت و عصر شاعر و نيز هنر شاعري به تحليل اثر ادبي پرداختهاست. اين پژوهش با هدف تبيين تلاشهاي نقدي طه حسين و تشريح روش نقد وي در کتاب حديث الاربعاء صورت گرفتهاست و سعي دارد با استفاده از روش تحليلي ـ توصيفي به اين هدف دست يابد. نتايج بررسيها بيانگر آن است که طه حسين در نقد خويش براي مخاطب اهميت زيادي قائل بود و براي جلب توجه وي از اسلوبهاي متعددي از قبيل اسلوب تقريري و نحوة خطاب و مخاطب خيالي استفاده کردهاست. او پيش از تحليل شعر يک شاعر به زمينههاي تاريخي و اجتماعي زمان شاعر پرداخته، سپس به جنبههاي هنري شعر توجه نمودهاست. اساس همة اينها بر محور گفتوگو است.