بررسی اثر تنظیم کنندههای رشد و جداکشت بر پینهزایی گیاه دارویی زنیان
نویسندگان
1 دانشگاه زابل
2 دانشگاه زابل
doi
چکیده
زنیان (Carum copticum) به عنوان یک گیاه دارویی مهم مورد توجه بوده زیرا شامل تعداد زیادی از آلکالوئیدها و متابولیت های ثانویه از جمله تیمول می باشد. کشت بافت زنیان میتواند به عنوان یک فن جدید منابعی مانند پینه و سوسپانسیون سلولی و نهایت تولید متابولیت های ثانویه را فراهم سازد. در این تحقیق القای پینه در گیاه دارویی زنیان در شرایط درون شیشهای بهعنوان یکی از مقدمات اصلاح این گیاه پرکاربرد مورد نظر بود. بدین منظور از آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با فاکتورهای، منشأ جداکشت (ریشه، ساقه، برگ و کلئوپتیل)، تنظیمکننده رشد ((2, 4-D؛ 2، 4 و 8 میلیگرم در لیتر) و تنظیمکننده رشد (BAP؛ 25/0، 5/0 و 1 میلیگرم در لیتر)) در سه تکرار استفاده شد. مقایسه میانگین نشان داد که جداکشت ساقه پیشترین پینهزایی داشت و قطعات کلئوپتیل و برگ در رتبههای بعدی پینهزایی بودند. در این آزمایش تیمارهای دو میلیگرم در لیتر 2, 4-D بهتنهایی و یا به همراه 25/0 میلیگرم در لیتر BAP بیشترین پینه را تولید و مؤثرترین بر وزن پینه، حجم پینه و رنگ پینه بودند. ضمناً از لحاظ وزن پینه جداکشت کلئوپتیل و از لحاظ حجم پینه جداکشت ساقه بهترین بود.