کاربرد قوانین التزامی در استخراج روابط بین عوامل فیزیکی و شاخصهای بهرهبرداری شبکههای آبیاری (مطالعه موردی: شبکه آبیاری قزوین)
نویسندگان
1 استادیار گروه آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد سازههای آبی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مهندسی سازههای آبی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
عملکرد شبکههای آبیاری علاوه بر اینکه تحت تأثیر عملیات بهرهبرداری و تحویل و توزیع آب است، تابع شرایط فیزیکی کانالها و سازهها نیز میباشد. با توجه به تنوع مشخصات فیزیکی شبکه، شناسایی مواردی که تأثیر بیشتری بر عملکرد شبکه دارند و تعیین میزان تأثیر آنها میتواند در تعیین استراتژیهای بازسازی و اصلاح شبکههای موجود و همچنین طراحی مبتنی بر عملکرد مطلوب برای شبکههای جدید کمک شایانی بنماید. در این تحقیق از قوانین التزامی، به عنوان یکی از روشهای کارآمد دادهکاوی، برای استخراج الگوهای عملکردی بهرهبرداری شبکهها استفاده شده است. در این روش عوامل فیزیکی مؤثر در عملکرد بهرهبرداری به عنوان سری پیشین و شاخصهای بهرهبرداری به عنوان پیآیند در نظر گرفته شدهاند. به منظور استخراج قوانین التزامی از الگوریتم Apriori استفاده شد. در بررسی تک عاملی روابط، نتایج نشان داد فاصلهی آبگیر از کانال اصلی و نوع آبگیر به عنوان عوامل مؤثر بر شاخص کفایت تحویل آب به عنوان قوانین مستحکم با ضرایب اطمینان 44 و 47 درصد مطرح می باشند. بررسی همزمان چندین عامل فیزیکی بر شاخصهای بهرهبرداری نتایج کاملتری نسبت به نتایج حاصل از بررسی تک عاملی ارائه میکند، لذا به منظور شناخت دقیقتر رابطه شاخصهای بهرهبرداری و مشخصات فیزیکی شبکه باید عوامل اصلی مؤثر بر آنها بهصورت همزمان مورد توجه قرار گیرد.