تحلیل اثرات توانمندی اجتماعی بر بهبود مشارکت سیاسی زنان روستایی (مطالعۀ موردی: شهرستان تبریز)
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی ، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22067/jgrd.2021.50462.0چکیده
توانمندسازی زنان مطلقا پدیدة جدیدی نیست. در طول تاریخ بشریت در تمامی کشورهای جهان به دلایل متعددی بحث توانمندسازی زنان مطرح بوده است. چیزی که امروزه توانمندسازی زنان را از گذشته متمایز میسازد، تغییر و جابهجایی از تمرکز بر توسعه و ارتقای رفاه اجتماعی زنان به تمرکز بر توانمندسازی آنان بر بهبود مشارکت سیاسی از منظر سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در عصر حاضر است. هدف این مقاله تبیین اثرات توانمندسازی اجتماعی بر بهبود مشارکت سیاسی زنان روستایی شهرستان تبریز است. این تحقیق از نوع کاربردی و به روش تحلیلی-تبیینی است که با استفاده از روش پیمایش انجام شده است. در این تحقیق روش گردآوری دادهها برای پاسخگویی به سؤالات تحقیق، به دو صورت (اسنادی) و پیمایشی (دادههای اولیه) و ابزار مورد استفاده در روش پیمایشی پرسشنامه بوده است. جامعة آماری مورد مطالعه در این پژوهش، شامل کل زنان روستایی بالای 15 سال ساکن در مناطق روستایی شهرستان تبریز میباشد (31204N=) که از این بین تعداد 380 نفر با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونة آماری انتخاب شدند. روایی صوری پرسشنامه توسط پانل متخصصان مورد تأیید قرار گرفت. مطالعة راهنما در منطقه مشابه جامعة آماری با تعداد30 پرسشنامه صورت گرفت و با دادههای کسب شده و استفاده از فرمول ویژة کرونباخ آلفا در نرمافزار SPSS، پایایی بخشهای مختلف پرسشنامة تحقیق 78/0 الی 89/0 بدست آمد. نتایج تحقیق نشان داد که به جز متغیرهای تعاون اجتماعی و تعامل اجتماعی، بین تمامی متغیرهای توانمندسازی اجتماعی (مشارکت اجتماعی، اعتماد اجتماعی، انسجام اجتماعی، رضایتمندی اجتماعی، مسئولیتپذیری اجتماعی و ارزشمندی اجتماعی) با بهبود مشارکت سیاسی زنان روستایی رابطة معنیداری وجود دارد. در کل، با مددگیری از یافتههای تحقیق میتوان با ارتقای مؤلفههای اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی، انسجام اجتماعی، رضایتمندی و مسئولیتپذیری زمینة مشارکت سیاسی زنان روستاییان روستایی را بهبود بخشید تا آنان به عاملیت و آمریت فردی در تعیین سرنوشت اجتماعی خودشان پی برده و به تداوم آن همت بگمارند.