بررسی اثرات دست خوردگی نمونه بر روی خصوصیات مقاومتی خاک رسی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 دانشیار گروه مهندسی عمران، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 کارشناسیارشد مهندسی ژئوتکنیک، گروه مهندسی عمران، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22084/nfag.2023.27858.1556چکیده
یکی از موضوعات چالش برانگیز در زمین شناسی مهندسی و ژئوتکنیک، تاثیر دست خوردگی نمونههای خاک در تعیین خصوصیات مختلف فیزیکی و مقاومتی میباشد. دستخوردگی در کلیه مراحل شامل حفاری گمانه، تهیه، ارسال و آمادهسازی نمونه و انجام آزمایش در آزمایشگاه روی میدهد. در عمل تهیه نمونه دست نخورده ایدهآل ممکن نمیباشد. بدلیل مشکلات تهیه نمونههای دستنخورده به ویژه در لایههای خاکی، در بیشتر مواقع آزمایش بر روی نمونه بازسازی شده انجام میگیرد. مطالعات متعددی در مورد روشهای ارزیابی دستخوردگی نمونه انجام گرفته است. هدف این تحقیق ارزیابی اثرات دستخوردگی بر روی خصوصیات مقاومتی خاکهای رسی براساس مطالعه موردی شهر تبریز میباشد. با انجام آزمایشات فشاری محصور نشده و برش مستقیم بر روی نمونههای دستنخورده و بازسازی شده، اثرات دستخوردگی و حساسیت نمونهها بررسی شده است. به طورکلی مقاومت فشاری نمونههای بازسازی شده در اثر دستخوردگی حدود 20 الی 45 درصد کاهش مییابد. ضمن تعیین ضریب همبستگی اسپیرمن، تحلیل رگرسیون خطی و غیرخطی به منظور برآورد مقاومت فشاری نمونه دستنخورده انجام گردید. نسبت حساسیت بین 1 الی 2 بدست آمده و در رده با حساسیت کم قرار میگیرند. همبستگی بین نتایج مقاومت نمونههای دستنخورده و بازسازی شده درآزمایش برش مستقیم با انجام تحلیل رگرسیون مطالعه گردید. بر اساس این نتایج، چسبندگی نمونههای دست خورده به طور متوسط 4/12 درصد کاهش یافته ولی برای تغییرات زاویه اصطکاک داخلی رابطه معنیداری بدست نمیآید.