الهام گيري از سنت ديني در شعر اعشي

نویسندگان

1 مسئول مکاتبه مقاله

2 نويسند

doi
چکیده

سنت با مشخصة فرهنگي و مضامين متعدد ديني، تاريخي، اجتماعي، و ادبي خود يک پديدة الهام‌بخش است که شاعر با به‌کارگيري آن، افکار و انديشة شخصي و يا گروهي زمان خويش را به نمايش مي‌گذارد و به‌وسيلة آن به تجربه و تصاوير و اصالت شعري، قدرت و استحکام مي‌بخشد. اعشي يکي از شاعران برجستة دورة جاهلي است که از سنت‌هاي دورة پيش يا دورة معاصر خويش تأثير پذيرفته‌است. بررسي استقرايي سنت ديني در ديوان اعشي که مشتمل بر داستان‌ها و اساطير کهن ديني، اعتقادات و باورها و مناسک و شعاير بدوي ـ جاهلي و برآمده از ناخودآگاه جاهلي است، دال بر قدرت شاعر در به‌کارگيري آنها و همچنين بيانگر جنبه‌هايي از افکار و اعتقادات و آداب‌ورسوم دورة جاهلي است و بررسي آن مي‌تواند رابطة فرهنگ و اديان و تاريخ و اسطوره‌هاي عرب با ملل ديگر را روشن سازد. آگاهي شاعر از اين مضامين و افکار به عنوان يکي از تأثيرگذارترين پديده‌ها در سنت‌هاي شعري جاهلي که آثار آن نيز در شعر وي وارد شده، محصولِ ارتباط و اختلاط وي با ساير ملت‌ها و مسافرت‌هايش به جوامع و محيط‌هاي متعدد است.

کلیدواژه‌ها