امکانسنجی پیادهمداری و تأثیر آن بر احیای بافت تاریخی شهرها (مطالعۀ موردی: خیابان قیام در شهر یزد)
نویسندگان
1 دانشگاه یزد
2 دانشگاه یزد
doi
10.22067/geography.v17i2.77226چکیده
اهداف: این پژوهش باهدف امکانسنجی پیادهمداری و تأثیر آن بر احیای بافت تاریخی شهر محدودۀ موردمطالعه انجام شده است. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی-توسعهای و از حیث ماهیت و روش، توصیفی از نوع پیمایشی است. روش گردآوری اطلاعات کتابخانهای، اسنادی و میدانی با استفاده از ابزار پرسشنامه است. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روشهای آماریAHP (تابع ترجیحی گاوسی)، پرومته و رگرسیون (آنوا) بهره گرفته شده است. یافتهها/نتایج: نتایج پژوهش حاکی از آزمون AHP (تابع ترجیحی گاوسی)، اوزان 31 شاخص موردمطالعه را مشخص کرد. در ادامه با استفاده از روش پرومته، به اولویتبندی ابعاد و شاخصهای پژوهش پرداخته شد و درنهایت، با استفاده از آزمون رگرسیون (آنوا) مشخص شد که بین تقویت قابلیت پیادهمداری محورهای تاریخی با احیای بافت تاریخی محدودۀ مطالعهشده همبستگی معناداری وجود دارد. نتیجهگیری: تقویت قابلیت پیادهمداری محورهای تاریخی میتواند به احیای بافت تاریخی شهر یزد منجر شود. در انتهای مقاله، دربارۀ اهمیت پیادهمداری در شهر بحث شده است و راهکارهایی برای سوقدادن محدودۀ مورد مطالعه بهسمت پیادهمداری ارائه شده است.