فراتحلیل کیفی پژوهشهای انجامشده با موضوع دیپلماسی شهری در ایران
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/geography.v17i2.82239چکیده
اهداف: بررسی اولیۀ پژوهشهای دیپلماسی شهری در ایران نشان میدهد که بسیاری از آنها نوعی ادبیات یکنواخت را تکرار میکنند و این عامل باعث شده است تا خلاقیت چندانی نداشته باشند و کمک چندانی به پیشبرد این حوزۀ علمی نکنند؛ بنابراین، بسیار مهم است که با یک روش مناسب مجموعه مطالعات انجامشده تحلیل شود تا به جهتدهی پژوهشهای آینده کمک شود؛ برایناساس، این پژوهش با هدف فراتحلیل کیفی پژوهشهای انجامشده در ایران با موضوع دیپلماسی شهری، تدوین شده است. روش: برای دستیافتن به پژوهشهای انجامشده از پایگاههای دادههای علمی شامل پرتال جامع علوم انسانی، پایگاه مجلات تخصصی نور، بانک اطلاعات نشریات کشور، پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک) و پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی استفاده شده است. تحلیل وضع موجود با استفاده از آمارههای توصیفی و تحلیل کیفی برمبنای پرسشهای سهگانۀ نورمن بلیکی انجام شده است. یافتهها/نتایج: تمرکز پژوهشها در دو قالب مقالههای علمی-پژوهشی و پایاننامههای کارشناسیارشد بوده است. 52 درصد از پژوهشها در رشتههای جغرافیای سیاسی و نیز علوم سیاسی و روابط بینالملل انجام شدهاند. از نظر روش تحقیق، 9/71 درصد از نوع توصیفی-تحلیلی بودهاند. تحلیل کیفی پژوهشها برمبنای تقسیمبندی نیز بلیکی نشان داد که پژوهشهای با پرسشِ «چرایی»، بیشترین تعداد را در بین پژوهشهای بررسیشده تشکیل میدهند که به چرایی بهوجودآمدن دیپلماسی شهری و اثرهای آن پرداختهاند. پس از آن، پژوهشها «چیستی» قرار دارند که بیشتر به تعریف دیپلماسی شهری و توصیف ویژگیها، ابعاد و شاخصهای آن پرداختهاند. درنهایت نیز پژوهشهایی با پرسش «چگونه» انجام شدهاند که بهطور جدیتر به چگونگی ایجاد تغییر در رویة موجود دیپلماسی شهری اشاره کردهاند. نتیجهگیری: پیشنهادهای این مقاله در جهت ایجاد تغییر در رویههای موجود بهمنظور اجراییکردن یا تقویت دیپلماسی شهری در دو محور کلی بحث شدهاند: تعریف یک نقشۀ راه برای دیپلماسی شهری در تراز ملی و فراهمکردن زیرساختهای قانونی و نهادی آن بههمراه اقداماتی که در تراز محلی باید صورت گیرد، و آموختن از رویکردها و تجارب در دیگر شهرهای جهان در سایۀ اقدامات پیشنهاد نخست.