تعیین ضرایب نفوذ و زبری بهینه در آبیاری جویچهای با استفاده از مدل هیدرودینامیک کامل
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیارگروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
چکیده
پارامترهای نفوذ و زبری تأثیر قابل توجهی بر میزان نفوذ و همچنین شبیهسازی آبیاری جویچهای دارند. علاوه بر آن تغییرپذیری این ضرایب در طول آبیاری و در زمانهای متفاوت بر اساس تفاوت در محیط خیسشده، موجب تغییر در میزان نفوذ و در نهایت مدلسازی عددی نامطلوب میگردد. به همین منظور در این تحقیق ابتدا با استفاده از روشهای دونقطهای و واسنجی چند مرحلهای، ضرایب نفوذ و زبری بهینه توسط یک مدل هیدرودینامیک کامل برآورد گردید، سپس به بررسی یک روش مقیاس برای کنترلهای زمان واقعی پرداخته شد. برای ارزیابی نتایج حاصل از مدل، از دادههای مزرعهای واکر و پرینتز استفاده شد. روش دونقطهای در آبیاری پرینتز مقدار RMSE را در فاز پیشروی از 76/5 به 72/3 کاهش و در فاز پسروی از مقدار 72/2 به 75/2 افزایش داده است. در آبیاری واکر نیز موجب افزایش خطا از 99/5 به 98/26 در فاز پیشروی و کاهش خطا از 18/15 به 23/13 در فاز پسروی گردید. روش مقیاس نیز عملکرد مشابهی با روش دونقطهای نشان داد. در صورتیکه روش واسنجی در آبیاریهای واکر و پرینتز در هر دو فاز پیشروی و پسروی نسبت به روش دونقطهای و روش مقیاس بهتر عمل کرده و موجب کاهش خطای شبیهسازی گردید.