سنجش عوامل مؤثر بر مشارکت اجتماعی شهروندان در نگهداری فضای سبز در شهر مشهد (نمونۀ موردی: منطقۀ 3 شهرداری مشهد)

نویسندگان

1 دانشگاه شهید باهنر کرمان

2 پردیس بین الملل دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22067/geography.v16i2.64829
چکیده

 هدف: هدف این مقاله بررسی و تبیین میزان مشارکت شهروندان منطقۀ 3 شهرداری مشهد در نگهداری فضای سبز است. روش: نوع تحقیق توصیفی- تحلیلی و روش مطالعه پیمایشی می‏ باشد. جامعۀ آماری شهروندان مشهدی ساکن در منطقة 3 با جمعیت 387862 نفر هستند که طبق تقسیمات شهرداری مشهد از نواحی کم ‏برخوردار درآمدی بوده و پایین ‏ترین سرانۀ فضای سبز را در بین مناطق سیزده­ گانۀ شهرداری داراست. حجم نمونه با استفاده از روش کوکران و نمونه ‏برداری تصادفی 380 نفر است. برای تجزیه و تحلیل داده‏ها از نرم­افزارSPSS و روش‏های آماری آزمون کروسکال والیس، آزمون اسپیرمن و آزمون کندال استفاده شده است. پنج متغیر وضعیت اقتصادی، احساس تعلق و مالکیت، مهاجرت، سطح رضایت از فضای سبز و تحصیلات شهروندان منطقة 3 به­ عنوان متغیرهای مستقل و میزان مشارکت آن­ها در نگهداری فضای سبز به ­عنوان متغیر وابسته بررسی شده است. یافته ­ها/ نتایج: نتایج نشان می­ دهد بین پایگاه اقتصادی افراد و میزان مشارکت آ­­ن­ها رابطۀ معناداری وجود ندارد؛ اما بین متغیرهای احساس تعلق مکانی ساکنان و سطح رضایت از فضای سبز با میزان مشارکت آن­ها رابطۀ معناداری وجود دارد. حاشیه نشینی و مهاجرت از میزان مشارکت می ­کاهد و تحصیلات افراد بر مشارکت آن­ها اثرگذار نیست. نتیجه­ گیری: یافته ­های به دست آمده حاکی از آن است که بیشتر شهروندان معتقدند با مشارکت خود می­ توانند در نگهداری فضای سبز تأثیرگذار باشند و هرچه میزان رضایتمندی از خدمات‏رسانی در فضای سبز شهری بیشتر باشد، شهروندان تمایل بیشتری به مشارکت دارند. بنابراین، از آنجایی که اکثر پاسخ ‏دهندگان تمایل دارند در این امر با مدیریت شهری همکاری کنند، شایسته است مدیریت شهری برنامه‏ های ویژه ‏ای را از طریق مردم برای نگهداری فضای سبز اجرا کند.