تحلیل پایداری ساختگاه تونل حاجی آباد با استفاده از روش‌های تجربی و تعادل حدی

نویسندگان

1 دانشیار گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم‌زمین، دانشگاه دامغان، دامغان، سمنان، ایران

2 کارشناس‌ارشد زمین‌شناسی، دانشکده علوم‌زمین، دانشگاه دامغان، دامغان، سمنان، ایران

doi
10.22084/nfag.2023.28063.1570
چکیده

در این پژوهش، ویژگی‌های زمین‌شناسی مهندسی ساختگاه تونل حاجی‌آباد در استان هرمزگان بررسی شده و تحلیل پایداری آن با روش‌های تجربی و تعادل حدی صورت گرفته است. ساختگاه این تونل با استفاده از روش BGD به ده واحد ژئوتکنیکی تقسیم شده که شامل T1 تاT8  و دو زون خردشده در واحدهای 5 (Tf1) و 9 (Tf2) می‌باشند. ناپیوستگی‌‌های در توده­سنگ‌های ساختگاه تونل دارای مواد پرکننده کلسیتی و رسی هستند، سطح آن­ها خشک تا مرطوب با میزان هوازدگی کم است. زاویه اصطکاک داخلی سطوح این ناپیوستگی‌‌ها بین 15 تا 45 درجه، پیوستگی آن­ها بین 3 تا بیش از 20 متر، فاصله‌داری آن­ها بین 15/0 تا 4 متر و بازشدگی آن­ها بین 1/0 و 5 میلی‌متر است. مقاومت فشاری سنگ‌های ساختگاه به‌ جزء دو زون خردشده که شرایط متفاوتی دارند، از 20 تا 120 مگاپاسکال متغیر است. درصد رطوبت نمونه‌های حاصل از گمانه‌های ساختگاه تونل بین 87/2 و 12/0 و تخلخل آن­ها بین 33/7 و 32/0 درصد بوده است. با استفاده از نتایج RQD، سنگ‌های ساختگاه تونل در رده بسیار ضعیف (کمتر از 25) تا خوب (حدود 90) قرار می‌گیرند. با نتایج بدست آمده از روش RMR به سنگ‌های بخش‌های مختلف تونل امتیاز 18 یعنی رده خیلی‌ضعیف تا 62 یعنی رده خوب تعلق گرفت. همچنین با استفاده از روش ‌Q، این سنگ‌ها دارای امتیاز 04/0 یعنی رده بی‌نهایت ضعیف و 83/2 یعنی رده ضعیف می‌باشند. نتایج روش GSI نشان داد که سنگ‌های ساختگاه از امتیاز 15 (رده خیلی‌ضعیف) تا 61 (رده خوب) قرار دارند. با استفاده از نرم­افزار Unwedge.v.3.0 حداکثر و حداقل وزن گوه‌های تشکیل شده 5875 و 076/0 تن بدست آمد. همچنین، ضریب اطمینان از حدود 040/0 تا 112 متغیر بوده که گوه‌هایی دارای ضریب اطمینان کمتر از 5/1، با نصب پیچ‌سنگ به ضریب اطمینان قابل‌قبول خواهند رسید.