ارزیابی کیفیت آب‌های زیرزمینی استان گیلان برای مصارف کشاورزی و صنعت

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی‌ارشد آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

3 پژوهشگر موسسه تحقیقات برنج، رشت، ایران

4 کارشناس ارشد بخش مطالعات پایه منابع آب شرکت آب منطقه‌ای گیلان، رشت، ایران

doi
چکیده

منابع آب­های زیرزمینی یکی از منابع اصلی تأمین آب شیرین در جهان هستند. استخراج آب­های زیرزمینی در شمال ایران در سال­های اخیر به­منظور تأمین نیاز آبی بخش­های کشاورزی و صنعت با توجه به محدودیت منابع آب سطحی، افزایش یافته است. هدف از این پژوهش ارزیابی کیفی آب­های زیرزمینی استان گیلان در چهار منطقه لاهیجان، آستانه، تالش و فومنات، برای استفاده­های مختلف از جمله کشاورزی و صنعت است. در این مقاله از شاخص­های لانژیلر، رایزنر و پوکوریوس هم­چنین روش طبقه­بندی ویل­کاکس به­منظور بررسی کیفیت آب­های زیرزمینی منطقه استفاده شده است. با توجه به شاخص لانژیلر آب­های زیرزمینی منطقه روند خاصی ندارند و بعضی از سال­ها رسوب­گذارند و در بعضی از سال­ها تمایل به رسوب ندارند به­طوری که 61/85، 4/55 و 54/39 درصد چاه­های منطقه به­ترتیب در سال­های 1381، 1383 و 1388 تمایل کم به رسوب­گذاری داشتند. از نظر شاخص­های رایزنر و پوکوریوس اکثر نمونه­های مورد مطالعه خورنده بودند. از نظر شاخص رایزنر در سال­های 81، 83 و 88 به­ترتیب 17/84، 12/97 و 45/98 درصد از نمونه­ها خورنده بودند. از نظر روش طبقه­بندی ویل­کاکس آب­های زیرزمینی منطقه اکثراً در گروه­های خوب و متوسط قرار گرفته و هیچ محدودیتی از نظر استفاده در بخش کشاورزی ندارند