ارزیابی کیفیت آبهای زیرزمینی استان گیلان برای مصارف کشاورزی و صنعت
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 پژوهشگر موسسه تحقیقات برنج، رشت، ایران
4 کارشناس ارشد بخش مطالعات پایه منابع آب شرکت آب منطقهای گیلان، رشت، ایران
doi
چکیده
منابع آبهای زیرزمینی یکی از منابع اصلی تأمین آب شیرین در جهان هستند. استخراج آبهای زیرزمینی در شمال ایران در سالهای اخیر بهمنظور تأمین نیاز آبی بخشهای کشاورزی و صنعت با توجه به محدودیت منابع آب سطحی، افزایش یافته است. هدف از این پژوهش ارزیابی کیفی آبهای زیرزمینی استان گیلان در چهار منطقه لاهیجان، آستانه، تالش و فومنات، برای استفادههای مختلف از جمله کشاورزی و صنعت است. در این مقاله از شاخصهای لانژیلر، رایزنر و پوکوریوس همچنین روش طبقهبندی ویلکاکس بهمنظور بررسی کیفیت آبهای زیرزمینی منطقه استفاده شده است. با توجه به شاخص لانژیلر آبهای زیرزمینی منطقه روند خاصی ندارند و بعضی از سالها رسوبگذارند و در بعضی از سالها تمایل به رسوب ندارند بهطوری که 61/85، 4/55 و 54/39 درصد چاههای منطقه بهترتیب در سالهای 1381، 1383 و 1388 تمایل کم به رسوبگذاری داشتند. از نظر شاخصهای رایزنر و پوکوریوس اکثر نمونههای مورد مطالعه خورنده بودند. از نظر شاخص رایزنر در سالهای 81، 83 و 88 بهترتیب 17/84، 12/97 و 45/98 درصد از نمونهها خورنده بودند. از نظر روش طبقهبندی ویلکاکس آبهای زیرزمینی منطقه اکثراً در گروههای خوب و متوسط قرار گرفته و هیچ محدودیتی از نظر استفاده در بخش کشاورزی ندارند