تحلیل فضایی احساس امنیت گردشگران و تأثیر آن بر توسعة گردشگری (مطالعۀ موردی: شهر ساری)

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی، ساری

2 دانشگاه آزاد اسلامی، ساری

doi
10.22067/geography.v16i1.66138
چکیده

 اهداف: مقولۀ امنیت و توجه به آن در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و محیطی یکی از عوامل مهم توسعة گردشگری است. ملاک امنیت در صنعت گردشگری، احساس امنیت گردشگران است که به افزایش جذب گردشگر و توسعة مقصد گردشگری کمک می­ کند. هدف تحقیق حاضر، تحلیل فضایی احساس امنیت گردشگران و تأثیر آن بر توسعة گردشگری در شهر ساری است. روش: روش تحقیق از حیث هدف کاربردی و بر اساس ماهیت توصیفی- تحلیلی و همبستگی است. برای جمع ­آوری اطلاعات از روش استنادی و میدانی استفاده شده است. جامعۀ آماری تحقیق شامل گردشگران ورودی به شهر ساری در سال 1395 بوده که 300 نفر به­ عنوان حجم نمونه و با استفاده از روش نمونه ­گیری در دسترس انتخاب شدند. این تحقیق با تکیه بر تکنیک تاپسیس خاکستری و روش­های آماری به تحلیل فضایی احساس امنیت گردشگری و تأثیر آن بر توسعة گردشگری در مناطق شهر ساری پرداخته است.  یافته ­ها/ نتایج: نتایج فرآیند تکنیک تاپسیس خاکستری نشان داد که منطقة 1 از نظر شاخص توسعۀ گردشگری در بالاترین و منطقۀ 3 در پایین­ ترین سطح و منطقة 2 در وضعیتی متوسط قرار دارد. از سوی دیگر با توجه به مدل تحلیل خوشه­ای K  مشخص شد که به طور کلی احساس امنیت در منطقة 1 و 2 در بالاترین و در منطقة 3 در پایین­ترین سطح مطلوبیت قرار دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان می­دهد که احساس امنیت اجتماعی-روانی و اقتصادی- مالی بر توسعة گردشگری در سطح معناداری 01/0 اثرگذار بوده است. نتیجه­ گیری: یافته­ های به دست آمده حاکی از آن است که هرچه از شمال، غرب، شرق و مرکز شهر(منطقۀ2 و1 ) به سمت جنوب (منطقۀ 3) حرکت می­ کنیم احساس امنیت گردشگران ضعیف­ تر می­ شود. بنابراین، تدوین راهکارهایی برای ارتقای سطح احساس امنیت در زنجیرۀ مدیریت و برنامه­ های توسعۀ گردشگری ضروری است.