سرمایه گذاری خانوادگی با منشأ شهری؛ راهبردی برای توسعه پایدار روستایی (مطالعه موردی: دهستان صائینقلعة شهرستان ابهر)
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه اصفهان
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
4 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/geography.v15i2.47495چکیده
هدف: هدف از این تحقیق، بررسی نقش سرمایهگذاری خانوادگی با منشأ شهری و تأثیرات آن در پایداری روستاهای محدودة موردمطالعه است. پژوهش حاضر براساس پاسخگویی به این سؤالهای کلیدی شکل گرفته است: 1- آیا سرمایهگذاری خانوادگی، در محدودة موردمطالعه موجب توسعة روستاها شده است؟ 2- سرمایهگذاریهای خانوادگی چه اثرهایی در اقتصاد جوامع محلی داشته است؟ روش: نوع تحقیق کاربردی است و روش مورداستفاده توصیفی- تحلیلی و همچنین، روش گردآوری دادهها، پیمایشی است. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روش توصیفی (-میانگین، انحرافمعیار و واریانس) و استنباطی (آزمونهای فریدمن، ویلکاکسون و کروسکال والیس، تی دو نمونهای مستقل) بهره گرفته شده است. جامعة آماری تحقیق در سطح دهستان صائینقلعه 5702 نفر برآورد شده است که با استفاده از فرمول اصلاحشدة کوکران، تعداد 149 نمونه بهصورت تصادفی ازبین جمعیت روستایی محدودة موردمطالعه انتخاب شدهاند. یافتهها/ نتایج: یافتههای تحقیق نشان میدهد که میانگین معیارهای بهکارگرفتهشده بالاتر از حد متوسط ارزیابیشده است؛ بنابراین، سرمایهگذاری توانسته است زمینه را برای بهبود اشتغالزایی، درآمدزایی، مشارکت و همکاری و کاهش مهاجرت فراهم کند و توسعة پایدار را در محدودة موردمطالعه بههمراه داشته باشد. این یافته نشان میدهد که روستا با تحولات گستردهای در زیرساخت و پروژههای عمرانی روبهرو بودهاند. نتیجهگیری: با توجه به نتیجة بهدستآمده میتوان اظهار کرد که سرمایهگذاری خانوادگی با منشأ شهری در روستاهای عمیدآباد، پیرزاغه و ارهان هر کدام بهترتیب بیشترین جذب سرمایهگذاری خانوادگی را داشتهاند و زمینه را برای پایداری آنها فراهم کرده است.