سنجش نابرابری شاخص های بهداشت و درمان در شهرستان های استان خراسان رضوی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران، پردیس فارابی

2 دانشگاه تهران، پردیس فارابی

doi
10.22067/geography.v15i2.49800
چکیده

اهداف: هدف این پژوهش ارزیابی و بررسی نابرابری ناحیه‌ای سلامت، ازنظر سطح توسعۀ بهداشتی ـ درمانی در شهرستان‌های استان خراسان رضوی است. روش: این مقاله به‌لحاظ هدف، از نوع تحقیقات توسعه‌ای و دارای ماهیت توصیفی ـ تحلیلی است. جمع‌آوری اطلاعات به‌صورت اسنادی- کتابخانه‌ای و منبع اصلی اطلاعات، سالنامۀ آماری استان خراسان رضوی (1392) بوده است. یافته‌ها: برای سنجش و تعیین نابرابری‌ها، از تکنیک ویکور و 20 شاخص استفاده شده است. برمبنای محاسبات انجام‌شده، توسعه‌یافتگی شهرستان‌ها طبق شاخص‌های بهداشتی ـ درمانی در چهار سطح محروم، درحال‌توسعه، توسعۀ متوسط و توسعه‌یافته رتبه‌بندی شده است. نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق نشان می‌دهد که نابرابری فضایی سلامت در سطح استان بسیار زیاد است؛ به‌گونه‌ای‌که شهرستان‌های مرکزی، با سابقه و نسبتاً پرجمعیت استان -باوجود استانداردسازی شاخص‌ها با جمعیت هر شهرستان -از وضعیت سلامت و توسعۀ بهداشتی ـ درمانی نسبتاً مناسب‌تری در مقایسه با شهرستان‌های کم‌جمعیت استان برخوردارند و برنامه‌های بهداشتی ـ درمانی تناسب چندانی با عدالت اجتماعی ندارند؛ بنابراین، لازم است به توزیع عادلانۀ منابع، خدمات مراقبت‌های بهداشتی و دیگر عوامل بهداشتی مؤثر در سطح بهداشت و سلامت توجه جدی شود.