طراحی اقلیمی و تعیین جهتگیری بهینۀ ساختمانها و خیابانها در رابطه با تابش در شهر مشهد
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه خوارزمی
3 دانشگاه خوارزمی
doi
10.22067/geography.v15i2.65172چکیده
اهداف: هدف از انجام این پژوهش، تعیین بهترین جهت آرایش فضایی ساختمانها و خیابانها با توجه به انرژی دریافتی و ایجاد شرایط آسایش، بهعنوان اصلی برای تصمیمگیری در فرایند توسعة پایدار شهری است. روش: پس از تعیین وضعیت آسایش اقلیمی توسط شاخصهای حرارتی PET و PM، و بعد از تفکیک سال به دورههای سرد و گرم، برای تعیین میزان انرژی دریافتی جهتهای مختلف ساختمانها از انرژی دریافتی، از روش روابط کسینوسی استفاده شد. یافتهها/ نتایج: شهر مشهد، در بیش از 55 درصد از موارد ایام سال در محدودة تنش سرد قرار میگیرد. ماه سپتامبر حداکثر انرژی معادل 13320 BTU را درطول سال دریافت میکند. جهت جنوبشرقی بهترین جهت برای نمای اصلی ساختمانها و جهت شمالشرقی- جنوبغربی بهترین گزینه برای کشیدگی خیابانها و معابر است. نتیجهگیری: با توجه به غلبة تنش سرمایی و دوریجستن از گرمای دورة گرم و با انگیزة کاهش اتکا به وسایل مکانیکی و تأمین شرایط آسایش، جهتگیری ساختمانها و کشیدگی خیابانها و معابر در طراحیهای جدید و بازسازی بافتهای فرسوده، بایستی بر نتایج حاصل از این پژوهش منطبق باشد.