بررسی تغییرات کیفی منابع آب زیرزمینی درکشاورزی و صنعت (مطالعه موردی دشت نیشابور)
نویسندگان
1 دانش آموخته سازه های آبی دانشگاه آزاد ، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
چکیده
ازآنجاکه ٩٩ درصدازمنابع آب شیرین جزءآبهای زیرزمینی میباشد لذاشناخت و بهرهبرداری بهینه از آنها ضرورت مییابد. در این تحقیق کیفیت آبهای زیرزمینی دشت نیشابور در دو بخش کشاورزی و صنعت در طی سالهای 1381 الی 1387 مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت تعیین مناسب بودن کیفیت آب زیرزمینی برای مصارف مختلف، پس از نمونهگیری، آزمایشات تجزیه شیمیایی روی نمونهها انجام شد و با مقایسه آن با موارد استاندارد، کیفیت آن جهت بررسی رسوبگذاری و خوردگی مشخص گردید. نتایج نشان میدهد که عناصر سدیم، کلر و سولفات به ترتیب، بیشترین مقادیر را در بین کاتیونها و آنیونها دارند به تدریج کیفیت آبها کاهش مییابد. درصد مربوط به کلاس C4S4 که بدترین کیفیت را دارد نیز افزایش مییابد. لازم به ذکر است که اغلب منابع آبی زیرزمینی دشت نیشابور شوری بالایی داشته و در اغلب موارد در کلاس شوری بالا قرارگرفتهاند. همچنین حداکثر وحداقل رسوبگذاری براساس شاخص پوکوریوس به ترتیب درسالهای 1381 و 1385 صورت گرفته است.در آبهای زیرزمینی دشت نیشابور غلبه رسوبگذاری وجود دارد چنانکه آنالیزهای شیمیایی نمونه آب زیرزمینی نیشابور حاکی از آن است که شاخص پوکوریوس نسبت به دو شاخص لانژیلر و رایزنر دقیقتر میباشد.