آسیب پذیری لرزه ای شهری با استفاده از مدل ANP مطالعه موردی: کلانشهر شیراز
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
2 گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده فنی و مهندسی علی آباد کتول، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
3 گروه مهندسی و مدیریت ساخت . دانشکده مهندسی-پردیس بین الملل کیش-دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک)
4 کارشناسی ارشد،برنامه ریزی شهری،دانشکده آزاداسلامی، واحد بیضا ،فارس ، ایران
doi
چکیده
زمین لرزه ها پتانسیل ایجاد ویرانی های گسترده را دارند، به ویژه در مناطق شهری که زیرساخت ها و تراکم جمعیت زیاد است. برای کاهش تأثیر زلزله، درک و تحلیل آسیب پذیری لرزه ای شهری بسیار مهم است. پهنه بندی خطر زلزله نقش مهمی در ارزیابی آسیب پذیری لرزه ای شهری دارد. با تقسیم یک منطقه به مناطق مختلف بر اساس سطح خطر زلزله، مقامات می توانند منابع را اولویت بندی کرده و اقدامات کاهش هدفمند را اجرا کنند. در این راستا ارزیابی آسیب پذیری لرزه ای مناطق مختلف شهر شیراز مورد مطالعه قرار گرفته است.پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی بوده و بررسی در آن به روش توصیفی – تحلیلی انجام شده است. به منظور نیل به اهداف پژوهش ابتدا معیارهای مؤثر در آسیب پذیری بافت های شهری در برابر زلزله (عوامل کالبدی و فیزیکی، عوامل محیطی و مورفولوژی زمین، دسترسی به مراکز امدادی و درمانی و همجواری با تاسیسات خطرزا) شناسایی گردیده، سپس با بهرهگیری از مدل تحلیل شبکه ای ANP و نرم افزار آن، ارزش و اهمیت هر یک از معیارها تعیین شده، در مرحله بعد نتایج حاصل از فرآیند تحلیل شبکه ای با 4 معیار و21 زیر معیار تلفیق و نقشه میزان آسیب پذیری بافت های شهری در مناطق شهری شیراز تهیه گردیده است. نتایج تحقیق نشان داده که از میان معیارهای تأثیرگذار عوامل کالبدی و فیزیکی بیشترین امتیاز را دریافت کرده است و مناطق شهری مرکزی و جنوب غربی بیشترین آسیب پذیری را در شهر شیراز در مقابل زلزله را دارند.