ارزیابی و تحلیل فضایی وضعیت کالبدی مسکن محلاّت شهری پیرانشهر
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه سیستان وبلوچستان
3 دانشگاه سیستان وبلوچستان
4 دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22067/geography.v15i1.38366چکیده
اهداف: شهر باید بهگونهای باشد که نیازهای جمعیتی را پاسخگو باشد. برایناساس در مقولۀ مسکن بهعنوان یکی از اساسیترین نیازهای زندگی انسان، این امر باید بهگونهای تدوین گردد که افراد با کمترین شکاف و اعتراض نسبت به استحقاق حقوق خود مواجه باشند. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و تحلیل فضایی وضعیت کالبدی مسکن محلاّت شهری پیرانشهر صورت گرفته است. روش تحقیق: نوع تحقیق در این پژوهش «کاربردی ـ توسعهای» و روش بررسی «توصیفی ـ تحلیلی» است. جامعۀ آماری محلاّت شهر پیرانشهر در سال 1391 میباشد. شاخصهای موردبررسی شامل 5 دستۀ اصلی قدمت بنا، کیفیت ابنیه، ریزدانگی واحدهای مسکونی، تعداد طبقات و مصالح میباشد. جهت تجزیهوتحلیل اطّلاعات مذکور، از مدل Fuzzy TOPSIS و ANP استفاده گردید. یافتهها و نتایج: نتایج حاصل از تحلیلهای انجامشده، نشان میدهد که 7/26 درصد از محلاّت شهر دارای تعداد طبقات با کیفیت مطلوب، 3/33 درصد با کیفیت متوسّط و 40 درصد دارای کیفیت نامناسب میباشند. نتیجهگیری: یافتههای بهدستآمده حاکی از آن است که بیشتر محلاّت در بخش جنوبی شهر بهلحاظ شاخصهای کلّی مسکن، در وضعیت مناسبی نمیباشند. این خود نشاندهندۀ نوعی بیعدالتی فضایی میباشد. امید است هرچه سریعتر درجهت بهبود کلّی وضعیت مسکن این منطقه، بهخصوص نواحی محروم و بهبود کیفیت زندگی اقدامات لازم انجام شود.