تحلیل توزیع فضایی کاربریهای خدمات عمومی شهری در نواحی شهر بوشهر
نویسندگان
1 دانشگاه خلیج فارس
doi
10.22067/geography.v14i2.52945چکیده
اهداف: یکی از اصول توسعۀ پایدار شهری، دستیابی عادلانۀ عموم شهروندان به خدمات شهری موردنیاز است و اصولاً این مهم زمانی محقّق میشود که اراضی و منابع مختلف شهری، بهطور برابر میان واحدهای فضایی و اجتماعی شهر تخصیص یابد؛ موضوعی که تاکنون در اغلب شهرهای ما عینیت بیرونی نداشته و ازاینرو توزیع نامتناسب خدمات و تسهیلات عمومی در سطح محلاّت و نواحی شهرها یکی از نمادهای بارز ناپایداری شهری قلمداد میشود. هدف کلّی این پژوهش، بررسی و تحلیل وضع موجود توزیع فضایی کاربریهای اساسی خدمات شهری نواحی ششگانۀ شهر بوشهر براساس جمعیت، مساحت و سرانۀ کاربریهای مذکور با استفاده از مدلها و روشهای مناسب میباشد. روش: تحقیق حاضر از نوع توصیفی ـ تحلیلی است که از خدمات عمومی 6 ناحیۀ شهر بوشهر صورت پذیرفته است. دادهها و اطلاعات موردنیاز از منابع کتابخانهای بهویژه از طرح جامع و تفصیلی شهر بوشهر جمعآوری شده است. جهت بررسی، تحلیل و مقایسۀ توزیع کاربریهای خدماتی موردنظر، سه مدل امتیاز استانداردشده، ضریب مکانی و ویکور به تفکیک و سپس بهصورت ترکیبی برای رتبهبندی آنها در سطح نواحی بهکار گرفته شده است. یافتهها/نتایج: نتایج نهایی پژوهش نشان میدهد که براساس تمامی روشها، خدمات عمومی بهطور عادلانه در بین نواحی شهر بوشهر توزیع نشده است و در بین 6 ناحیه، ناحیۀ 2 با کمترین جمعیت ساکن نسبت به سایر نواحی، از بیشترین خدمات شهری برخوردار میباشد. ازجمله مهمترین دلایل تمرکز خدمات در ناحیۀ 2 را میتوان منطبقبودن بخشی از این ناحیه با بخش مرکزی تجاری شهر دانست. نتیجهگیری: از نتایج ناموزونی در توزیع خدمات در 6 ناحیۀ بوشهر، انجام سفرهای درونشهری گاهی شدید بهسوی نواحی برخوردار میباشد. ازاینرو لازم است در مدیریت و برنامهریزی شهری به مقولۀ عدالت فضایی در توزیع خدمات اساسی شهری، به مؤلّفۀ مهم جمعیت و نیازهای آن توجّه ویژه بهعمل آید.