بهبود روش انتقال پایدار برای تحلیل قابلیت اعتماد مرتبۀ اول

نویسندگان

1 دانشگاه زابل

doi
10.22067/fum-mech.v28i2.42636
چکیده

روش انتقال پایدار یک روش ساده و مؤثر در کنترل ناپایدار عددی روش قابلیت اعتماد مرتبه اول (FORM) برمبنای تئوری کنترل اغتشاشات می‌باشد. کارایی و قدرتمندی روش انتقال پایدار وابسته به انتخاب پارامترهای آن است که شامل ماتریس اجباری و طول گام در تحلیل قابلیت اعتماد می‌باشد. با انتخاب نامناسب طول گام و ماتریس اجباری رویۀ تکرار انتقال پایدار ممکن است واگرا، همگرایی نامطلوب و یا همگرایی کندی داشته باشد. در این مقاله رویۀ انتقال پایدار با پیشنهاد یک طول گام دینامیکی ساده و ماتریس اجباری برابر واحد بهبود بخشیده شده است. طول گام پیشنهادی برمبنای اطلاعات تکرار مراحل جدید و قبلی روش FORM به‌طور دینامیکی قابل محاسبه است. کارایی و همگرایی روش بهبودیافتۀ انتقال پایدار با روش انتقال پایدار و طول گام بی‌نهایت به‌کمک پنج مثال عددی و مکانیکی برگرفته از مراجع مقایسه گردیده است. نتایج حاکی از آن است که روش بهبودیافتۀ انتقال پایدار نه‌تنها پایداری عددی مسائل غیرخطی قابلیت اعتماد را تضمین می‌کند بلکه کارایی بیشتری نسبت به روش انتقال پایدارجهت تخمین احتمال خرابی دارد.