فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پپلی‌گالاکتورونازها (GH28)، عمدتاً در گیاهان سبب هیدرولیز سوبسترای پکتینی می‌شوند. پلی‌گالاکتورونازها به طور گسترده در گیاهان عالی و میکروارگانیسم‌ها موجود می‌باشند. استخراج پلی‌گالاکتوروناز از منابع قارچی، به علت بازدهی بالای تولید، کاربرد فراوان دارد. در این پژوهش، قارچ M. phaseolina، عامل بیماری پوسیدگی ذغالی، برای تولید پلی گالاکتوروناز در محیط تولید آنزیم کشت و عصاره قارچی جدا گردید. بیشترین فعالیت پلی‌گالاکتورونازی محلول آنزیمی، در دمای 60 درجه سانتی‌گراد بود. این آنزیم از پایداری دمایی و اسیدیته بالایی برخوردار است به‌طوریکه، نیمه عمرحرارتی آن در دمای 50 و 70 درجه سانتی‌گراد به-ترتیب حدود 627 و 345 دقیقه و میزان تغییرات انرژی آزاد غیر فعال‌سازی حرارتی آنزیم در دمای 70 درجه سانتی‌گراد تقریبا معادل 114 کیلو ژول بر مول بود که حاکی از پتانسیل بالای این آنزیم جهت کاربرد در صنایع می‌باشد. این آنزیم از پایداری بسیار بالایی در شرایط بسیار اسیدی و قلیایی برخوردار است. بررسی و مقایسه خصوصیات بیوشیمیایی پلی‌گالاکتورونازهای منابع مختلف قارچی با استفاده از برنامه ProtParam نیز پلی‌گالاکتورونازهای M. phaseolina را در گروه پایدارترین پلی‌گالاکتورونازهای قارچی قرار داد.