بررسی تاثیر سوراخ کردن مصنوعی بلاستوسیست موش بر زنده-مانی و میزان بیان ژن Wnt3a
نویسندگان
1 گروه زیست شناسی دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 گروه زیست شناسی دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 Km 17, Tehran-Karaj Highway, Pajoohesh Blv. National Institute of Genetic Engineering and Biotechnology, Tehran, Iran
4 گروه زیست فناوری دامی، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران، ایران
doi
چکیده
امروزه جهت افزایش میزان لانهگزینی و حاملگی پس از انتقال رویان-های حاصل از لقاح آزمایشگاهی ، از تکنیکهای مختلف هچینگ کمکی از جمله سوراخ کردن مصنوعی بلاستوسیست استفاده میشود. در این مطالعه با سوراخ کردن مصنوعی بلاستوسیست با استفاده از ریز سوزنهای تزریق کننده، کیفیت بلاستوسیستهای موش با بررسی نرخ زندهمانی، خروج بلاستوسیست از زونا و میزان بیان ژن Wnt3a مورد ارزیابی قرار گرفت. بلاستوسیستها در دو گروه درونتنی و برونتنی مورد مطالعه قرار گرفتند. در هر گروه تعدادی از بلاستوسیستها با استفاده از ریز سوزنهای تزریقکننده به روش مکانیکی سوراخ شدند و تعدادی دیگر بدون هیچ تیماری به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. نرخ زندهمانی و قابلیت خروج بلاستوسیستها از زونا و همچنین میزان بیان ژن Wnt3a توسط تکنیک واکنش زنجیرهای پلیمراز در زمان واقعی در هر گروه ارزیابی گردید. بر اساس نتایج بدست آمده در بلاستوسیستهای درونتنی و برونتنی گروه تیمار در مقایسه با کنترل میزان زندهمانی کاهش نیافت در مقابل میزان خروج بلاستوسیست از زونا افزایش معنیداری نشان داد. در گروه بلاستوسیستهای درونتنی میزان بیان ژن Wnt3a افزایش معنیدار و در گروه بلاستوسیستهای برونتنی کاهش معنیدار یافت. سوراخ کردن مصنوعی بلاستوسیست میتواند یک روش مطمئن در هچینگ کمکی بکار رود.
