ارزیابی پایداری تونل دسترسی معدن انگوران به روشهای ردهبندی تجربی و تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترا، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشیار گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 استاد گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22084/nfag.2023.27215.1542چکیده
تونل دسترسی معدن سرب و روی انگوران زنجان به طول 1136 متر به منظور استخراج زیرزمینی در تراز 2700 متری با سطح مقطع 5/7 مترمربع در آهکهای مرمریتی شده حفر گردیده است. بهمنظور دسترسی کامیونها به سینهکار جهت استخراج به روش کند و پوش، قرار است سطح مقطع تونل به 20 مترمربع افزایش داده شود. در این بررسی ضمن مطالعه روشهای پایداری تونلها و فضاهای زیرزمینی، شرایط پایداری تونل دسترسی معدن انگوران به روشهای تجربی و تحلیل سلسله مراتبی فازی مورد بررسی قرار گرفته است. در مرحله اول با تهیه پرسشنامهای از متخصصین شاغل در این زمینه نظرخواهی شده و سپس ساختار سلسله مراتبی ترسیم شده است. در روش تجربی ضمن طبقهبندی تودهسنگ به روشهای Q، RMR و GSI با استفاده از نتایج طبقهبندی Q، به دلیل تطابق بیشتر با منطقه، دو تیپ تحکیمات تعیین گردید که برای ۸۰ درصد تونل از تیپ ۱ با شاتکریت به ضخامت ۵ سانتیمتر و میل مهار به طول 5/2 متر و فاصله 5/2 متر پیشنهاد شد. با توجه به شرایط یکسان در پارامترهای طبقهبندی تجربی با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی فازی، بهعنوان یک معیار تحلیلی چندلایه اطلاعاتی بر اساس مقدار روباره، شاخص کیفی سنگ، فاصلهداری، مقاومت سنگ و آب در پایداری تونل تعریف شده و با وزندهی به لایهها و همپوشانی در محیط Arc GIS، نقشه پهنهبندی خطر ناپایداری در مسیر تونل ارائه میگردد که طبق نقشه بهدستآمده انتهای تونل دارای بیشترین خطر ناپایداری است.