تحلیل رابطه فرم عملکردی و تعاملات اجتماعی در فضاهای شهری (مورد مطالعه: شهر شیراز)
نویسندگان
1 کارشناسارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 استاد گروه شهرسازی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.30473/psp.2025.73093.2751چکیده
تعاملات اجتماعی شاخص مهمی از کیفیت زندگی، سلامت، رفاه و خوشبختی شهروندان است و رضایت اجتماعی آنها، رضایت از زندگی را به دنبال دارد. در حال حاضر اعتقاد بر این است که میزان تعاملات اجتماعی در شهرها در سالهای اخیر کاهش یافته است و این موضوع بر سلامت جسمی و روانی شهروندان تأثیر منفی گذاشته است، بنابراین برنامهریزان و طراحان شهری مجبور به ارائه راهکارهایی در جهت بهبود این وضعیت هستند. از سوی دیگر، این ساختار فیزیکی شهرها هستند که به عنوان بستری برای فعالیتهای اجتماعی عمل میکنند و ارتباط مستقیمی با زندگی اجتماعی شهروندان دارند. در راستای عوامل مطرح شده، پژوهش حاضر هدف بررسی رابطه ساختار فیزیکی و کالبدی شهر با میزان تعاملات اجتماعی ساکنان آن را دنبال میکند. در این پژوهش از شاخصهایی برای ارزیابی دو معیار اصلی ساختار کالبدی محلههای شهری و تعاملات اجتماعی استفاده شده است. نرم افزار GIS pro ساختار فیزیکی محلهها را بر اساس تراکم، ترکیب کاربری زمین، دسترسی به خدمات اصلی و دسترسی به ایستگاه های حمل و نقل عمومی مورد بررسی قرار میدهد. برای سنجش میزان تعامل اجتماعی ساکنین، پرسشنامههایی جمعآوری و با استفاده از نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و در نهایت رابطه این دو معیار و تأثیر آنها بر یکدیگر بررسی شد. نتایج این تحلیلها و بررسیهای صورت گرفته بر روی شاخصهای موردنظر، نشان دهنده همبستگی مثبت تعاملات اجتماعی با شاخصهای تراکم و دسترسی به حمل ونقل عمومی است و با دیگر شاخصهای ساختار کالبدی همبستگی معناداری ندارد.