جلوههاي مکالمهگرايي در «اهل الکهف» اثر توفيق الحکيم
نویسندگان
1 دانشگاه مازندران
2 دانشگاه مازندران
doi
چکیده
چکيده ادبيات، شکلي از ارتباط بوده و هر اثر ادبي با آثار پيش و پس از خود در ارتباط گفت و شنودي است که به آن گفت وگو يا مکالمه گويند. در گفت وگو و مکالمه، همواره نياز به شخص دومي است تا اولين صدا ايجاد شود و صداي دوم، پاسخ به آن صداست؛ بدين ترتيب، در کنار مکالمه گرايي يک اثر، صداهاي مختلف نيز از آن اثر شنيده ميشود. مقالهي حاضر، بر آن است تا امکانات گفت وگويي (مکالمهگرايي) را در آثار توفيق الحکيم، نمايشنامهنويس مصري، بهويژه اثر مهم او، «اهل الکهف» را با تحليل محتوا مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار دهد و جلوههاي آن يعني چندصدايي و بينامتنيت را بررسي کند؛ همچنين تأثير فرهنگ خودي يعني قرآني را بر اثر مذکور، مورد ارزيابي قرار دهد