مطالعه پایداری ساختاری آنزیم پپسین در حضور نانوذرات اکسیدروی و اکسیدآهن

نویسندگان

1 دانشگاه شهرکرد

2 دانشگاه شهرکرد

3 استاد دانشگاه شهرکرد

doi
چکیده

آنزیم پپسین خوک A (EC 3.4.23.1) متعلق به خانواده آسپارتیک‌ پروتئاز‌ها است، و به صورت زیموژن که پپسینوژن نام دارد ترشح می شود، فعال‌شدن پپسینوژن در مقادیر pH بین 1 و 4 اتفاق می افتد. پپسین شامل یک صورتبندی دو لوبی با دو رزیدو آسپارتیک کاتالیتیکی(32Asp و215Asp) که در دو طرف جایگاه‌فعال می باشد و ساختار آن غالباً صفحه بتا و رندوم کویل با مارپیچ آلفا محدود می‌باشد. پپسین پیوند‌های پپتیدی بین آمینو‌اسید‌های هیدروفوبیک و ترجیحاً آروماتیک از قبیل تریپتوفان، فنیل‌آلانین و تیروزین را هیدرولیز می‌کند. با توجه به اهمیت آنزیم پپسین به عنوان یک آنزیم صنعتی در صنایع غذایی و کاربردهای نانوذرات در صنعت ما اثر نانوذرات اکسید مس و اکسید روی را بر روی پایداری ساختاری پپسین بررسی کردیم. این مطالعه با استفاده از بافر گلایسین-اسیدکلریدریک (0.1 مولار) با 2=pH و در دامنه دمایی 303 تا 363 درجه کلوین انجام شد. پایداری پپسین در حضور نانوذرات اکسید روی و اکسید آهن تغییر نکرد. قدرت برهم کنش الکتروستاتیک و هیدروژنی بین آنزیم پپسین و نانوذرات اکسیدروی و اکسیدآهن در دگرگون شدن پپسین کم بوده است.