‌‌ الگوی سرمایه‌گذاری مناسب مسکن شهری در کلانشهر اهواز

نویسندگان

1 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران.

2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران.

3 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.30473/psp.2024.68049.2675
چکیده

پژوهش حاضر با هدف  ارائه الگوی سرمایه­گذاری مناسب مسکن در شهر اهواز براساس موانع و سیاست­های تشویقی انجام شده است. مطالعه حاضر از نظر هدف کاربردی، از لحاظ ماهیت تحقیق اکتشافی و تبیینی و از نظر شیوه اجرا توصیفی- تحلیلی است. برای گردآوری داده­ها از مطالعات کتابخانه­ای، میدانی و به منظور تدوین الگوی مناسب سرمایه‌­گذاری مسکن در شهر اهواز از روش مصاحبه از کارشناسان (روش دلفی) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از روش تحلیل محتوا و نرم‌افزار ATLAS TI استفاده شده است. براساس یافته‌های حاصل از مصاحبه و پرسشگری مهم‌ترین چالش­ها و موانع دستیابی به الگوی مطلوب سرمایه‌گذاری مسکن مسائل زیست‌محیطی و بحران­های آبی و خشکسالی است. در نقطه مقابل برخی سیاست­ها و فرصت­ها نظیر؛ تغییر نحوه دریافت اجرت معامله در بنگاه‌های املاک به هزینه ثابت اجرت معامله، تملک اراضی قهوه‌ای و انتقال بخش‌های انبار و صنعتی آن‌ها به خارج از محدوده شهر جهت ایجاد ظرفیت داخلی شهر برای توسعه مسکن به‌منزله سیاست­ها و فرصت­هایی هستند که در صورت اجرا و شناخت هر یک از این موارد می‌تواند به نوعی بازار مسکن را تحت کنترل قراردهد. در حالی که در کشورهای دیگر معیارهای مختلفی برای مکان­یابی مناسب مسکن وجود دارد؛ یکی از موفق­ترین آن‌ها معیارهای مقرون به صرفگی است. در این معیارها، علاوه بر معیارهای فیزیکی، به معیارهای اجتماعی، فرهنگی، پایداری زیستی مجتمع‌های حمایتی، ارتقاء کیفیت زندگی ساکنین و در نهایت برقراری عدالت اجتماعی فضایی نیز توجه می شود.