فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کیفیت محیط یکی از عوامل مهم در آرامش روانی و استرس شهروندان است. براین‏اساس مطالعه حاضر تلاش دارد استرس تجربه شده در فضای شهر را برحسب ویژگی‌های اکتسابی وغیراکتسابی شهروندان در منطقه۱۰شهرمشهد مورد سنجش قراردهد و همچنین نشان دهد آیا سابقه سکونت در محیط می‏تواند سبب انعطاف‏پذیری فرد در مواجهه با عناصر استرس‏زا محیط شود؟ مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی است که با بررسی منابع مرتبط و تدوین مدل مفهومی، اقدام به دسته‌بندی عناصر استرس‏زا محیط شهری در سه دسته محیط مسکونی(با۱۶متغیر)، عناصرحرکتی(شامل۱۵متغیر)و کاربری‌های عمده(با۱۴متغیر) شد. حجم نمونه باتوجه به نوع آزمون‌های آماری،250نفر از ساکنین منطقه10تعیین گردید. داده‌های جمع آوری‏شده پس از کدگذاری و ورود به نرم‌افزارSpss، با بهره‌گیری از روش‌های آمارتوصیفی و استنباطی نظیر نظیر آزمون‏تی، همبستگی، خط ترند و ضریبR2 و همچنین جداول‏متعامد مورد تحلیل قرارگرفت. نتایج نشان دادکه عناصرمحیطی،‏ سطح استرس بیشتری را در بین متاهلان(درمقابل مجردان)، زنان(درمقایسه‏ مردان)، افراد مسن(درمقابل جوانان) و افراد باسوادتر (درمقابل افرادکم سوادتر) به‏همراه داشته‏است. از سوی دیگر بررسی سابقه سکونت نیز نشان داد که باافزایش آن، سطح استرس تجربه شده افراد از محیط شهری کاهش می‏یابد که این موضوع بیشترین اثر را بر افراد مسن و افراد با سطح تحصیلات بالاترداشته است. یافته‌های تکمیلی مشخص کرد که استرس تجربه شده افراد از یک محیط در محیط‌های دیگر نیز انتشار می‌یابد. ازاین‌رو سطح آرامش فرد از محیط مسکونی، می‏تواند نقش مهمی‏در احساس وی از محیط‌های پیرامونی داشته باشد. درنهایت توجه به مقیاس‌های انسانی و تلاش به‌منظور اهمیت دادن به ساختار محله در برنامه‏ریزی‌ها می‏تواند نقش مهمی‏در انعطاف‏پذیری‏ افراد در مواجهه با عناصر استرس‏زا محیطی داشته‏باشد.