بهینه‌سازی شبه‌سه‌بعدی یک مرحلۀ کمپرسور محوری به‌کمک الگوریتم ژنتیک ترکیبی

نویسندگان

1 پژوهشگاه هوافضا/پژوهشکده سامانه های فضانوردی

2 دانشگاه امیرکبیر دانشکده هوا و فضا

3 دانشگاه صنعتی شریف/دانشکده

doi
10.22067/fum-mech.v26i1.27150
چکیده

هدف اصلی از طراحی کمپرسور افزایش بازده، نسبت افزایش فشار و کاهش وزن می باشد. این سه پارامتر به‌عنوان تابع هدف استفاده شده-اند و با توجه به روش طراحی اتخاذ شده، محاسبه می شوند. در مقالۀ حاضر طراحی با به‌کارگیری روش شبه سه بعدی انجام شده است. طراحی واقعی نیازمند قیدهای طراحی متناسب با فیزیک جریان است تا از به‌دست آوردن جواب‌های غیرمنطقی جلوگیری شود. برخی قیدها به‌منظور الزامات طراح به مسأله تحمیل می گردد. از الگوریتم ژنتیک ترکیبی با توجه به مزایایش در فضاهای پیچیده و غیرخطی برای بهینه‌سازی استفاده شده است. توزیع شعاعی چند پارامتر در نهایت بررسی می شود.