سیمای زن در شعر ایلام
نویسندگان
1 دبیر
2 استادیاردانشگاه پیامنور
doi
10.22034/farhang.2025.430509.1721چکیده
چکیده این پژوهش که به شیوة توصیفی - تحلیلی انجام شده و گردآوری اطلاعات آن، کتابخانهای بوده است، به بررسی سیمای زن در آثار شعری 6 شاعر ایلامی (نوون دووس، کهپوو، الیمایس، غزل غزلهای سلیماننژاد، اصلن چرا ابدن و همان گناه همیشه) پرداخته و در این بررسی، سه مؤلفة 1- معشوق (فتنهانگیزی، زیبایی و بیوفایی)، 2- زن (معشوق، تیرهروزی، شجاعت، نادیده گرفته شدن و نقشهای اجتماعی) و 3- مادر (مهربانی، حمایت و فداکاری) مورد نظر بوده است. یافتهها نشان میدهد که زن، در اشعار شاعران مرد و زن ایلامی، نقش و جایگاه کمرنگی دارد. شاعران مرد، بیشتر بر جنبة معشوق بودن و فتنهانگیزی زن و شاعران زن، بیشتر به مشکلات اجتماعی او توجه داشتهاند. زنان در شعر شاعران جامعۀ پژوهش، فعال نیستند؛ چون قهرمان و تاریخساز نیستند و بیشتر به صورت منفعل و معشوق، نشان داده شدهاند.