تحلیل وضعیت شاخصهای مسکن پایدار در نواحی روستایی و تأثیرات آن بر توسعه روستایی (مورد مطالعه: دهستان محمدآباد شهرستان هامون
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه سیستان و بلوچستان.
2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی/ دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.30473/psp.2024.62660.2571چکیده
پژوهش حاضر با هدف تحلیل وضعیت شاخصهای مسکن پایدار در نواحی روستایی و اثرات آن بر توسعه روستایی و در دهستان محمدآباد شهرستان هامون صورت گرفته است. روش پژوهش در این تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی بوده که با رویکرد پیمایشی انجام گرفته است. جامعه آماری شامل دو قسمت؛ روستا و خانوار است که در جهت تعیین تعداد روستا با روش تخمین شخصی، تعداد 10 روستا و در بخش انتخاب بین خانوارهای دهستان محمد آباد شهرستان هامون با استفاده از فرمول کوکران؛ نمونهای به حجم 350 خانوار انتخاب و با ابزار پرسشنامه مطالعه شدند. ضریب آلفای کرونباخ به منظور تشخیص پایایی پرسشنامهها در این پژوهش برای چهار بخش پرسشنامه شامل (پایداری کالبدی، پایداری اجتماعی، پایداری اقتصادی و توسعه روستایی) به ترتیب 0.77، 0.84، 0.75 و 0.71 درصد به دست آمده که گویای مناسب بودن ابزار پژوهش بوده است. یافتهها نشان داد که میانگین ابعاد اجتماعی 84/2، اقتصادی 28/2 و کالبدی 46/2 است. در نتیجه شاخصهای مسکن پایدار، در وضعیت ناپایدار قرار دارند. نتایج آزمون تی تک نمونهای نشان داد که شاخصهای پایداری مسکن روستایی در سه بعد اجتماعی، اقتصادی و کالبدی در وضعیت ناپایداری قرار دارند. شاخص پایداری اقتصادی با میزان (82/25-) نسبت به دیگر ابعاد ناپایدارتر است. همچنین نتایج آزمون ضرایب رگرسیونی حاصل از برازش مدل برای شاخصهای پایداری کالبدی (274/0)، شاخصهای پایداری اقتصادی (321/0) و شاخصهای پایداری اجتماعی (344/0) مشاهده شد که ارتباط میان این شاخصها با توسعه روستایی ارتباطی مثبت و معنادار است.