تحلیل تطبیقی راهبردهای بازآفرینی کالبدی در بافتهای ناکارآمد شهر نیشابور
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.
2 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
4 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
doi
10.30473/psp.2023.68395.2685چکیده
بهبود کیفیت و شرایط زیستی بافتهای فرسوده و ناکارآمد شهری، نیازمند ارائه راهبردهای متناسب با وضعیت و ویژگیهای هر بافت است. در این پژوهش، وضعیت موجود بافتهای ناکارآمد شهر نیشابور از بعد کالبدی، بررسی و مورد مقایسه قرار گرفته است. این بافتها در دو دسته جداگانه شامل بافت میانی (و تاریخی) و بافت حاشیهای مطالعه شده است. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی است که با استفاده از تکنیک SWOT به تحلیل و ارزیابی وضعیت موجود پرداخته شده و با اعمال نظرات خبرگان، راهبردهای اولویتدار مداخله در بافت، تعیین گردیده است. برای شناسایی راهبردهای اولویتدار بازآفرینی، از روش ACCEPT و نظرات متخصصان بهره گرفته شده است. براساس مراحل انجام شده، در بافت میانی (و تاریخی) هفت راهبرد و در بافت حاشیهای چهار راهبرد به عنوان اولویتها تعیین گردیدهاند. با توجه به امتیاز مطلوبیت، در بافت میانی (و تاریخی)، "فعال سازی توانها و خدمات گردشگری، تاریخی و فرهنگی و مذهبی در بافت و پیرامون عناصر موجود" و در بافت حاشیهای، "تشویق ساکنان به سنددار کردن املاک و واحدها و ارائه تسهیلاتی در این زمینه" به عنوان مهمترین اولویت بعد کالبدی، تعیین شده است. نتایج به دست آمده بیانگر آن است که شرایط بافتهای ناکارآمد نیشابور از نظر وضعیت موجود در دو بافت میانی (و تاریخی) و حاشیهای ، با یکدیگر تفاوت دارند و لذا لازم است راهبردهای بازآفرینی متناسب با شرایط موجود در هر بافت، اتخاذ شود.
