مدل توسعه صنعتی و تجاری در صنعت نفت و گاز ایران با تمرکز بر شاخص‌های مالی و اقتصادی

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم اقتصادی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی گرایش مالی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران

3 استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران

doi
10.22054/jiee.2023.75426.2033
چکیده

این مقاله با هدف ارائه مدل توسعه صنعتی و تجاری در صنعت نفت و گاز ایران در شرکت نفت و گاز گچساران انجام گرفت. مقاله حاضر از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی ـ توسعه‌ای است و از منظر روش گردآوری داده‌ها، یک پژوهش‌های پیمایشی ـ مقطعی است. برای دستیابی به هدف پژوهش از طرح آمیخته اکتشافی استفاده گردید. جامعه مشارکت‌کنندگان در بخش کیفی شامل مدیران با سابقه شرکت نفت و گاز گچساران است. نمونه‌گیری به روش نمونه‌گیری نظری صورت پذیرفته و با 11 مصاحبه، اشباع نظری حاصل شده است. جامعه آماری بخش کمی نیز شامل کارشناسان شرکت نفت و گاز گچساران است که با فرمول کوکران حجم نمونه 384 نفر برآورد گردید. با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده حجم نمونه مورد نیاز تأمین شد. برای گردآوری داده‌ها از مصاحبه نیمه‌ساختار‌یافته و پرسشنامه محقق‌ساخته استفاده شد. مقوله‌های زیربنایی توسعه صنعتی و تجاری در صنعت نفت و گاز ایران با روش گراندد تئوری در نرم‌افزار Maxqda 20 شناسایی شد. مدل نهایی با روش حداقل مربعات جزئی در نرم‌افزار Smart PLS 3 اعتبارسنجی گردید. نتایج نشان داده است شاخص‌های مالی و اقتصادی بر توسعه قابلیت‌های انسانی، فنی و مدیریتی تأثیر می‌گذارند. این قابلیت‌ها نیز بر راهبردهای تجاری‌سازی تأثیر می‌گذارند. در این رابطه فضای قانونی و سیاسی کشور بستر لازم را فراهم می‌آورد و ریسک‌پذیری صنعت نقش مداخله‌گر را ایفا می‌کند. در نهایت راهبردهای تجاری‌سازی به توسعه صنعتی و تجاری منجر می‌شود.