پایش تأثیرآموزش سبز، کفایت اجتماعی و مشارکت سبز بر عملکرد سبز HRM در وزارت نیرو با رویکرد توسعه پایدار
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه مدیریت پروژه و ساخت دانشکده معماری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/eiap.2025.229960چکیده
یکی از راهکارهای تحقق توسعه پایدار، آموزش سبز منابع انسانی است. این پژوهش با هدف پایش تاثیر آموزش سبز، کفایت اجتماعی و مشارکت سبز بر عملکرد سبز منابع انسانی انجام شده است. از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی میباشد. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان ستادی وزارت نیرو است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 132 نفر میباشد که به روش تصادفی ساده به دست آمده است. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استانداردتان پام بوده که روائی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفته است. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روش معادلات ساختاری PLS استفاده گردید. نتایج تحقیق با ضریب معناداری 536/2 نشان از رابطه مثبت و معنادار متغیر آموزش سبز و عملکرد سبز HRM دارد. ضریب معناداری 706/2 نشان از تاثیر مثبت و معنادار متغیر کفایت اجتماعی و عملکرد سبز HRM و ضریب معناداری 468/2 نشان از تاثیر مثبت و معنادار متغیر مشارکت شغلی سبز و عملکرد سبز HRM دارد. کفایت اجتماعی با ضریب استاندارد 309/0 و مشارکت شغلی سبز با ضریب استاندارد 217/0 نقش تعدیلگر و ارتباطی خود را در رابطه تاثیر آموزش سبز بر عملکرد سبز HRM نشان میدهند. نتایج پژوهش نشان میدهد که متغیر کفایت اجتماعی نسبت به متغیر مشارکت وزن بیشتری را در این فرآیند به خود اختصاص میدهد. در نهایت اجرای راهبردی مدیریت سبز در همه سازمانهای دولتی پیشنهاد میگردد.