سنجش و تحلیل مشارکت کودکان و نوجوانان در شکل‌گیری محلات دوستدار کودک؛ مورد مطالعه : محله پونک جنوبی در کلان‌شهر تهران

نویسندگان

1 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران

2 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران

3 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران

doi
10.30473/psp.2023.67256.2654
چکیده

کودکان، قشر مهم و حساسی هستند که باید نظر و خواسته‌های آن‌ها درباره محیط زندگیشان پرسیده شود؛ همین امر موجب شکل‌گیری محلات دوستدار کودک منطبق با نیازهای آنان می‌شود. دلیل انتخاب محله پونک جنوبی خودرومداری، تراکم بالا و مشارکت پایین کودکان در محله بود. بنابراین، هدف از این پژوهش شناسایی راه­های  مشارکت کودکان در راستای ایجاد محلات دوستدار کودک است. روش تحقیق، توصیفی –تحلیلی است و نوع پژوهش از نوع کاربردی است و از نظر مکانی، پژوهش میدانی و کتابخانه­ای است. جامعه آماری، کودکان زیر 18 سال محله پونک جنوبی است که شامل 7291 نفر بوده و حدود 5/20 درصد از جمعیت محدوده را به خود اختصاص داده‌اند و نیاز به برنامه­ریزی دارند. یکی از روش­های مشارکت کودکان، ترسیم نقاشی است که کودکان به روش تصادفی ساده برگزیده شده­اند. بنابراین، با تحلیل نقاشی کودکان می­توان محله پونک جنوبی را به سمت دوستدار کودک بودن هدایت کرد. نتایج پژوهش از بررسی  نقاشی 50 کودک نشان می­دهد که 19 مقوله، مورد علاقه و توجه کودکان بوده. در میان مقوله­ها، به ترتیب تعامل فعال و غیرفعال با محیط طبیعی و مصنوع و همچنین آسایش اقلیمی دارای بیشترین توجه و دسترسی به حمل و نقل همگانی، ایجاد مسیرهای ویژه دوچرخه­سواری و پیاده­رویی، مورد توجه کمتری در نقاشی کودکان بود. همچنین بعد محیطی با  26/45 درصد در رتبه اول و حمل و نقل با 07/6 در رتبه آخر از نظر کودکان  قرار گرفته است. بنابراین می­توان با مشارکت دادن کودکان، محلات دوستدار کودک ایجاد کرد.