مدلسازی جاذب دینامیکی ارتعاش در سیستمهای لولهکشی با استفاده از نرمافزار CAESAR II
نویسندگان
1 دکتری، هیئت علمی دانشگاه، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران
2 کارشناس ارشد، واحد تعمیر و نگهداری، شرکت پالایش نفت کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
3 کارشناس ارشد، آموزش و پرورش کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
4 دکتری، واحد مهندسی طرحها، شرکت پالایش نفت کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/farayandno.2023.556155.1875چکیده
ارتعاشات خارج از محدوده مجاز در سیستمهای لولهکشی فرآیندی به دلیل ایجاد بارهای نوسانی منجر به خستگی، شکست و در نهایت توقف در تولید میشود. مطالعه حاضر بر روی کاهش ارتعاشات در یک سیستم لولهکشی واقعی در پالایشگاه نفت انجام شده است. سیستم با در نظر گرفتن دامنه جابجایی ماکزیمم لوله و فرکانس مربوطه در نرمافزارCAESAR II مدلسازی شده و تنشهای وارد بر فلنجها و تکیهگاهها، فرکانسهای طبیعی و شکل مودهای سیستم در تحلیل دینامیکی استخراج میگردد. جهت کاهش ارتعاشات، تیر یکسرگیردار با جرم متمرکز در انتها که در این مقاله beam DVA نامگذاری میشود، به عنوان جاذب ارتعاش طراحی و سپس کل مجموعه در نرمافزار CAESAR II مدلسازی میگردد. نتایج مدلسازی نشان میدهد استفاده از beam DVA با مشخصات بهینه میتواند منجر به کاهش 73% درصدی دامنه جابجایی در لوله شود. جهت صحهگذاری بر نتایج، beam DVA ساخته و در سیستم لولهکشی واقعی نصب میشود. اندازهگیریهای تجربی نشان میدهد با نصب beam DVA سطح ارتعاشات لوله به میزان %69 پایین میآید. لذا تطابق قابل قبولی مابین نتایج مدلسازی و تجربی وجود دارد.