تأثیر مصرف انرژیهای تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر بر رشد اقتصادی و محیطزیست (مقایسه کشورهای نفتی و غیرنفتی)
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی،دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد اقتصاد انرژی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
3 استادیار گروه اقتصاد، دانشکه علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
doi
10.22054/jiee.2023.73224.1996چکیده
در دهههای اخیر به دلیل آلودگیهای محیط زیستی و کاهش منابع سوختهای فسیلی، مصرف انرژیهای تجدیدپذیر نسبت به انرژیهای تجدیدناپذیر در بسیاری از کشورها رو به افزایش بوده است. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر مصرف انرژیهای فسیلی و تجدیدپذیر بر رشد اقتصادی و انتشار گاز دیاکسیدکربن، در کشورهای نفتی و غیرنفتی شامل 10 کشور تولید و صادرکننده نفت و 10 کشور غیرنفتی طی دوره زمانی 2000 تا 2019 بود. در این پژوهش، با استفاده از الگوی دادههای تلفیقی و روش حداقل مربعات معمولی پویا و آزمون علیت گرنجر روابط متغیرها بررسی شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که افزایش یک درصدی مصرف انرژیهای تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر در کشورهای نفتی به ترتیب 32/0 و 007/0 درصد و در کشورهای غیرنفتی به ترتیب 169/0 و 188/0 درصد تولید ناخالص داخلی را افزایش میدهد. از سوی دیگر افزایش مصرف انرژیهای فسیلی در کشورهای نفتی، انتشار دیاکسیدکربن را افزایش میدهد و مصرف انرژیهای تجدیدپذیر در این گروه از کشورها موجب کاهش انتشار دیاکسیدکربن میشود. در کشورهای غیرنفتی افزایش مصرف انرژیهای تجدیدناپذیر، انتشار دیاکسیدکربن را افزایش میدهد. همچنین مصرف انرژیهای تجدیدپذیر در این گروه از کشورها موجب کاهش انتشار دیاکسیدکربن میشود. براساس نتایج حاصله، تلاش برای تقویت رشد اقتصادی منجر به افزایش انتشار کربن و تخریب محیط زیست میشود. یافتهها همچنین حاکی از تأثیر مثبت منابع انرژی تجدیدناپذیر بر انتشار دیاکسیدکربن در هر دو گروه کشورهای نفتخیز و غیرنفتی و تأثیر مثبت منابع تجدیدپذیر بر کنترل انتشار دیاکسیدکربن میباشد.