انقلاب هوش مصنوعی و پویایی‌های مارپیچ سه‌گانه در اقتصاد

نویسندگان

1 دانشیار، گروه مدیریت و اقتصاد، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران

doi
10.22034/jstp.2025.11860.1845
چکیده

این پژوهش به بررسی اثرات تحول‌آفرین انقلاب هوش مصنوعی بر پویایی‌های مدل مارپیچ سه‌گانه (تعامل بین دانشگاه، صنعت و دولت) و تأثیر آن بر توسعه اقتصادی می‌پردازد. مدل مارپیچ سه‌گانه، به‌عنوان یک چارچوب نظری برای تسهیل نوآوری، نقش مهمی در هدایت جریان دانش و تقویت همکاری‌های بین بخشی ایفا می‌کند. با ظهور فناوری‌های هوش مصنوعی، مرزهای سنتی میان دانشگاه‌ها، صنایع و دولت‌ها کمرنگ شده و نقش‌ها و تعاملات این ارکان بازتعریف شده‌اند. در این مطالعه، با بهره‌گیری از یک مدل سیستمی پویا، شوک ناشی از انقلاب هوش مصنوعی بر سازوکارهای خلق دانش، توسعه فناوری، و همکاری‌های بین بخشی، شبیه‌سازی و تحلیل شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که کارایی بالاتر دانشگاه‌ها در خلق دانش، حمایت‌های هدفمند دولت، و تعاملات قوی‌تر با صنایع پیشرفته، به‌طور قابل‌توجهی می‌توانند تأثیرات مثبت هوش مصنوعی بر رشد و توسعه اقتصادی را تقویت کنند. همچنین مشخص شد که کشورهایی با سهم بالاتر از صنایع پیشرفته و فناوری‌محور، مزایای بیشتری از این انقلاب خواهند برد. این پژوهش بر اهمیت سیاست‌هایی نظیر تقویت بوم‌سازگان‌های نوآوری، حمایت از خوشه‌های دانش‌بنیان، گسترش سرمایه‌گذاری در فناوری‌های پیشرفته، و ارتقای همکاری‌های بین دانشگاه‌ها، صنایع و دولت‌ها تأکید دارد. یافته‌ها نشان می‌دهد که توسعه اقتصادی پایدار در عصر هوش مصنوعی مستلزم رویکردی جامع و هم‌افزا میان این سه رکن اساسی است.