نقش حکمروایی مطلوب شهری در رفع ناپایداری بافتهای ناکارآمد میانی شهر سمنان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
doi
10.30473/psp.2023.62721.2575چکیده
بافتهای ناکارآمد شهری از یک سو بدلیل مشکلات متفاوت و درصد بالایی از جمعیت شهری از سوی دیگر در مقایسه با بافتهای دیگر شهر اهمیت بسزایی دارند هدف از این تحقیق، بررسی نقش دولت و استفاده از فرایندهای حکمروایی در تحقق توسعه و پایداری بافتهای فرسوده و ناکارآمد شهری به طور مؤثر و جامع است. در تحقیق حاضر برای شناخت نقش حکمروایی مطلوب شهری در رفع مشکلات بافتهای ناکارآمد میانی شهر سمنان، با شرایط ناپایداری کالبدی - محیطی و اجتماعی، شاخصهای مؤثر از طریق مطالعه اسنادی و کتابخانهای احصا گردید و در ادامه از طریق روش پیمایشی اطلاعات موردنیاز جمعآوری شد. سپس تجزیهوتحلیل اطلاعات بهوسیله نرمافزار آماری SPSS و برای تجزیهوتحلیل شاخصها از مدل معادلات ساختاری با نرمافزار Amos استفاده شده است. نتایج این تحقیق نشان داد، وضعیت شاخصهای حکمروایی شهری و شاخصهای بهبود پایداری شهری بافت فرسوده در شهر سمنان مناسب بوده و در حکمروایی مطلوب شهری شاخصهای مشارکت و مسئولیتپذیری مردم بیشترین تأثیر را در بهبود وضعیت حکمروایی شهری و عوامل محیطی - کالبدی بیشترین تأثیر را در بهبود توسعه پایدار بافت فرسوده میانی شهر سمنان داشته است.
