احصا و اولویتبندی پیشرانهای مدیریت سبز منابع انسانی در صنعت ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
4 استادیار گروه مدیریت، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
doi
10.22034/eiap.2025.217507چکیده
از جمله الزامات مدیریتی همراستا با نهضت حفاظت محیطزیست، پیادهسازی نظام سبز (یا محیط زیستی) مدیریت منابع انسانی در سازمانهاست که میکوشد تا اقدامات محیطزیستی را با فرایندهای متعارف مدیریت منابع انسانی (همچون استخدام، نیروگماری، آموزش، ارزشیابی، جبران خدمات و...) ترکیب کند. پژوهش حاضر بر آن است تا فهرستی جامع از پیشرانهای این خردهنظام مدیریتی را در واحدهای صنعتی کشورمان تهیه کرده و پس از دستهبندی، آنها را مورد اولویتبندی قرار دهد. در مرحلۀ نخست مطالعه کاربردی، توصیفی و کمّی حاضر، گزارشهای علمی مرتبط با موضوع پژوهش بازخوانی شدهاند و فهرستی از پیشرانهای استقرار نظام مدیریت سبز منابع انسانی تهیه شده و با نظر خبرگان مورد پالایش قرار گرفته است. در ادامه و از طریق پرسشنامهای محققساخته، نظر متخصصان دربارۀ اولویتبندی این پیشرانها گردآوری و تحلیل شده است. تحلیل دادههای گردآوری شده حاکی از آن است که پیشرانهای شکلگیری آینده نظام مدیریت سبز منابع انسانی در صنعت ایران در سه گروه (شامل خردهنظام مدیریت منابع انسانی، سایر خردهنظامهای سازمانی و محیط فراسازمانی) قابل طبقهبندی هستند و سه مورد از آنها (مشوقهای مادی و معنوی، الزامات قانونی یا سیاستی، سطح مسئولیتپذیری اجتماعی) دارای اولویت بیشتر هستند. نتایج تحقیق نشان میدهد که برای شکلدهی به آینده مطلوب از مدیریت سبز منابع انسانی در سازمانهای تولیدی و صنعتی کشور باید شرایط تمامی پیشرانهای اثرگذار بر این جریان را به شایستگی مدیریت نمود و به صورت ویژه برای ارتقای سطح پیشرانهای کلیدی شناسایی شده در این مطالعه، سرمایهگذاری و برنامهریزی کرد.