مطالعهی تطبیقی پایداری محلات سراب و سجاد مشهد با استفاده از روشهای AHP و دلفی (با مشارکت شهرداری مشهد)
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد/ گروه جغرافیا
2 دانشگاه فردوسی مشهد/ گروه جغرافیا
doi
10.22067/geography.v0i0.23237چکیده
نظر به اینکه امروزه در اکثر کشورها به منظور رسیدن به توسعهی پایدار شهری به برنامهریزی در سطح کوچکترین واحد شهری، یعنی محلات مسکونی، توجه بسیار میشود، در این پژوهش با هدف ارتقای سطح پایداری محلات مسکونی سراب و سجاد شهر مشهد، به شناخت مفهوم توسعهی پایدار محلهای، بررسی و مطالعهی ادبیات مربوط و تدوین شاخصهای تأثیرگذار بر سطح پایداری محلات مورد مطالعه پرداخته شده است. نتایج حاصل از پیمایش و اطلاعات گردآوری شده دربارهی این شاخصها در سطح محلات مورد بررسی، با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از ترکیب روشهای تحلیل سلسله مراتبی(AHP) و دلفی مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که محلهی سجاد با وزن نهایی پایداری 794/0 نسبت به محلهی سراب با وزن نهایی 357/0 در شرایط پایدارتری به سر برده، اما از منظر سطحبندی ابعاد پایداری، با توجه به حاصل نظرات ساکنین محلات در باب شاخصهای مورد مطالعه و وزندهی گروه تصمیم ساز این پژوهش به این شاخصها، محلهی سجاد از منظر اجتماعی، اقتصادی، نهادی و کالبدی و محلهی سراب از منظر شاخصهای زیستمحیطی در شرایط پایدارتری نسبت به دیگری قرار داشتند.