بهینهسازی همزمان پارامترهای ماشینکاری و هندسه ی ابزار در عملیات تراشکاری فولاد AISI1045
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/fum-mech.v23i2.16797چکیده
فرآیند ماشینکاری یکی از پرکاربردترین روش ها در تولید قطعات فلزی است. از مهمترین مشخصه های قطعات تولیدی با این روش، کیفیت سطح قطعه میباشد. صافی سطح قطعات به نوبه ی خود تحت تأثیر پارامترهای تنظیمی فرآیند و هندسه ی ابزار قرار دارد. هدف اصلی در این تحقیق، بهینه سازی همزمان پارامترهای ماشینکاری (سرعت برشی، نرخ پیشروی) و زوایای ابزار (زاویه براده، زاویه تنظیم اصلی، زاویه تنظیم فرعی) در فرآیند تراشکاری فولاد AISI1045 میباشد. بهینهسازی همزمان پارامترهای برشی و زوایای ابزار، با استفاده از تحلیل های آماری بر روی دادههای تجربی، انجام شده است. به منظور گردآوری دادههای تجربی، از طرح تاگوچی در رویکرد طراحی آزمایشها، استفاده شده است. سپس به کمک نتایج آنالیز واریانس (ANOVA) و تحلیل نسبت سیگنال به نویز(S/N)، سطوح بهینه پارامترها به منظور بیشینه کردن کیفیت سطح تعیین شده اند. نتایج بهینهسازی از انطباق مناسبی بر آزمایشها تجربی برخوردارند.