فعالیت سیستم مغزی رفتاری وشدت درد با نقش میانجی ناگویی هیجانی در بیماران مبتلا به درد مزمن
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
2 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه روان شناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان (نویسنده مسئول)
3 گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
doi
10.22038/mjms.2022.59431.3474چکیده
هدف اصلی این تحقیق رابطه فعالیت سیستم های مغزی رفتاری و شدت درد با تاکید برنقش واسطه ای ناگویی هیجانی در بیماران مبتلا به درد مزمن می باشد.روش کار: به منظور انجام این پژوهش که روش پژوهش توصیفی - همبستگی مبتنی بر تحلیل مسیر ومعادلات ساختاری بود ، تعداد200 بیمار مبتلا به انواع د دردهای مزمن ،که در فاصله زمانی زمستان سال 1399تا بهار 1400 به کلینیک های تخصصی و مطب های پزشکان متخصص مغز و اعصاب شهر زاهدان ، مراجعه کرده بودند، و با روش نمونهگیری غیر تصادفی و دردسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان از طریق ابزار سنجش تحقیق شامل پرسشنامه جکسون، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS-20) ، پرسشنامه میزان درد ون کورف وهمکاران (1992) ارزیابی شدندیافته ها: نتایج نشان میدهد که ابعاد سیستم مغزی رفتاری با شدت درد ارتباط معنیداری دارند. بطوریکه باسیستم فعال ساز رفتار رابطه معکوس و معنی دار ی داشت وبا سیستم بازداری و جنگ و گریز رابطه مثبت و معنی داری داشتند. همچنین ناگویی هیجانی رابطه بین سیستم جنگ-گریز-انجماد و شدت درد را میانجی می کند..نتیجه گیری:با توجه به نتایج ویاقته های پژوهش حاضر بین سیستم بازدارنده رفتار و ناگویی هیجانی و شدت درد رابطه مثبت ومعنی داری وجود دارد.ولی بین شدت درد و مولفه فعال سازی رفتاری رابطه معنی داری یافت نشد