بررسی فنی- اقتصادی توسعه نیروگاههای خورشیدی (مطالعه موردی ایستگاههای منتخب تحقیقات کشاورزی)
نویسندگان
1 دانشیار موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
2 استادیار بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان
3 دانشیار موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
doi
10.22034/eiap.2023.179290چکیده
ایران یکی از کشورهای با پتانسیل بالای استفاده از انرژی خورشید است و بیش از 300 روز هوای آفتابی در سال دارد. در این تحقیق، امکان احداث نیروگاه خورشیدی در چند ایستگاه تحقیقات کشاورزی منتخب در استانهای مرکزی، اصفهان و کرمان از لحاظ فنی، محیط زیستی و اقتصادی مورد بررسی قرار گرفتند. در این راستا، بعد از تعیین اطلاعات هواشناسی مورد نیاز با استفاده از نرمافزارMeteonorm و شبیهسازی سامانه توسط نرم افزار PVsys، به تحلیل اقتصادی و تعیین نقطه سر به سر و میانگین قیمت تمام شده تولید انرژی برای نرخهای تنزیل مختلف پرداخته شد. همچنین کاهش آلایندگی در اثر کاهش انتشار گازهای Cox، Nox و Sox با توسعه نیروگاه خورشیدی بررسی شد. طبق نتایج، حداکثر میزان تولید برق در سال در ایستگاه رودشت اصفهان معادل 303 کیلووات ساعت بر مترمربع میباشد. احداث این نیروگاهها از تولید 748 تن آلاینده حاصل از احتراق سوختهای فسیلی برای تولید برق جلوگیری مینماید. همچنین مشخص شد که با لحاظ تعرفه خرید انرژی الکتریکی (6370 ریال بر کیلووات ساعت)، احداث نیروگاههای فتوولتائیک با نرخ معمول تسهیلات اعتباری که بیش از 8 درصد است، از توجیه اقتصادی لازم برای سرمایهگذاران برخوردار نیست لذا با عنایت به اینکه اجرای این پروژهها باعث تولید انرژیهای پاک می گردد و اثرات مثبت زیست محیطی به همراه دارد، به همین منظور توصیه میشود تسهیلات ویژه بانکی با نرخ بهره کمتر از 8 درصد برای توسعه آن در کشور در نظر گرفته شود تا انگیزه ورود بخش خصوصی به این عرصه بر قرار گردد.طبقهبندی JEL: Q12، Q28، Q42