سنجش اثرگذاری قلمروهای سه‌گانه فضای کالبدی بر سرمایه اجتماعی(مطالعه موردی: شهرک اکباتان تهران)

نویسندگان

1 گروه هنر و معماری دانشگاه پیام نور واحد تهران شرق

2 گروه معماری، دانشکده هنر و معماری واحد تهران غرب، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران

doi
10.30473/psp.2021.58141.2451
چکیده

فضاهای کالبدی امروزه محیط­ مناسبی برای شکل‌گیری و تقویت روابط اجتماعی متقابل و مشارکت در قالب گروه‌های اجتماعی نیست، زیرا روابط اجتماعی تحت‌ تأثیر ویژگی‌های مختلف ساماندهی محیط مانند هم‌پیوندی، نفوذپذیری، خوانایی و مقیاس بر رفتار و سرمایه اجتماعی به­وجود آمده میان انسان‌ها، بسیار موثر است. در واقع کیفیت حضور و فعالیت اجتماعی انسان­ها، فارغ از کالبد فضا نبوده و از رابطه­ای دو­سویه برخوردار است. اخیرا تلاش­های متعددی در جهت ارتقای تعاملات اجتماعی صورت گرفته­ اما سطح سرمایه اجتماعی، تغییر قابل‌توجهی نیافته‌است. در این تحقیق با بررسی ادبیات موضوع در حوزه محیط کالبدی، شکاف مطالعاتی را بی­توجهی به قلمروهای فضایی تبیین می‌کند، لذا هدف این تحقیق به صورت سنجش ارتباط قلمروهای فضایی (خصوصی، نیمه‌خصوصی و عمومی) با سرمایه اجتماعی در محله تدقیق شده ‌است. این تحقیق به روش مطالعه موردی با تجزیه و تحلیل داده‌های نظرسنجی حاصل از پیمایش 382 نفر در شهرک اکباتان تهران انجام شده، انتخاب جامعه آماری براساس نتایج خوشه­بندی فرهنگی اجتماعی محلات تهران (1397)، مطالعات علوم اجتماعی دانشگاه الزهرا و مشاهدات میدانی نگارنده صورت گرفته ‌است. نتایج حاصل از تحلیل‌های آماری پرسش­نامه‌های پالایش شده نشان می‌دهد که رضایت از قلمروی خصوصی، کیفیت محیطی مناسب در قلمروی عمومی و عزت­نفس به‌عنوان یکی از ویژگی­های فردی با سرمایه اجتماعی همبستگی دارند. همچنین وجود فعالیت­ها و رفتار مشترک مهم در فضاهای عمومی خدماتی در ارتقای سرمایه اجتماعی تأثیرگذار است. یافته‌های حاصل از این تحقیق نشان می‌دهد توجه به مسکن ساکنان و بهبود کیفیت کالبدی قلمروهای نیمه‌خصوصی و عمومی باید در برنامه­ریزی محلی در اولویت قرارگیرند.