سنجش و رتبهبندی برنامهریزی شهر خلاق در مناطق 22گانه کلانشهر تهران
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشگاه افسری امام علی(ع)
2 مربی گروه آموزشی ریاضی دانشگاه افسری امام علی(ع)
3 عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور
doi
10.30473/psp.2021.54417.2339چکیده
ایدة شهر خلاق به این مسأله تأکید دارد که همواره در نگاه اول امکانات بالقوهای در شهرها وجود دارد که اگر مورد توجه برنامهریزان و مدیران شهری قرار گیرد، میتواند در شکوفایی خلاقیتمحور شهرها اثرات پایداری داشته باشد. با اینکه پایة خلاقیت شهری، شاخصهای فرهنگی است اما دامنه وسیع ظرفیتهای شهری از سرمایة انسانی و اجتماعی گرفته تا امکانات فرهنگی، آموزشی، علمی، مذهبی، اجتماعی، اقتصادی کمتر زمینة بروز و ظهور خلاقیت را دارند. تهران به عنوان پایتخت و مهمترین کلانشهر کشور، ظرفیتهای وسیعی برای گام برداشتن در مسیر شهر خلاق را دارا است. تنوع قومی و فرهنگی، طبقه خلاق متخصص، ظزفیتهای مکانی_ فضایی فراوان از اهم امتیازات تهران برای خلاقیتگرایی در شهر است. در این تحقیق ابتدا از طریق کار پیمایشی و با تدوین پرسشنامههای تخصصی CVI و CVR با نظرخواهی از تعداد 25 نفر از متخصصان و اساتید حوزة برنامهریزی شهریف شاخصهای مکانی بوممحور اثرگذار در خلاقیت شهری که حائز روایی محتوایی و پایایی بودند، مشخص شد. در ادامه از طریق تدوین پرسشنامه کیفی بر مبنای جامعه آماری 9423703 نفری کلانشهر تهران و جامعة نمونة 385 نفری، با استفاده از مدلهای برنامهریزی شهری و بهرهگیری از نرمافزارهای ArcGIS10.3 و SPSS 21 و Topsis Solver3.1.0 تجزیه و تحلیلهای آماری و مکانی صورت گرفت. با جمعبندی نتایج پرسشنامهها و تحلیلهای آماری از شاخصهای مکانی، تعداد 17 منطقه از مناطق 22گانه تهران در خوشههای بسیار ضعیف تا خوب و پنج منطقه در خوشههای بسیار خوب و عالی قرار گرفت. منطقه 6 با قرار گرفتن در خوشه 1 حائز شرایط شهر خلاق بوده و منطقه 17 و 21 با واقع شدن در خوشه 5 از چارچوب کلی شهرخلاق خارج تشخیص داده شدند.