الگوی ساختاری بهزیستی تحصیلی بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده و خودناتوانسازی تحصیلی با نقش واسطهای خودکارآمدی در دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، اراک، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، اراک، ایران.
3 دانشیار، گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، اراک، ایران.
doi
چکیده
مقدمه و هدف: موفقیت تحصیلی دانشآموزان و عوامل موثر بر آن، فرایندی است که توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت را برانگیخته است. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی الگوی ساختاری بهزیستی تحصیلی بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده و خودناتوانسازی تحصیلی با نقش واسطهای خودکارآمدی در دانشآموزان صورت پذیرفت.مواد و روشها: روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام دانشآموزان شاغل به تحصیل در دوره متوسطه دوم شهر خرم آباد در سال تحصیلی 99-1398بود. نمونه این پژوهش شامل تعداد 373 دانشآموز بود که به شیوه طبقهبندی نسبی بر اساس جنسیت و پایه تحصیلی انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه بهزیستی تحصیلی (تومینین- سوینی و همکاران، 2012)؛ پرسشنامه الگوهای ارتباطی خانواده (کوئرنر و فیتزپاتریک، 2002)؛ مقیاس خودناتوانسازی (جونز و رودولت، 1982) و پرسشنامه خودکارآمدی عمومی (شرر و مادوکس، 1982) بود. پس از جمعآوری پرسشنامهها، تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از این پژوهش با استفاده از روش معادلهیابی ساختاری صورت گرفت.یافتهها: نتایج نشان داد که رابطه معناداری بین متغیرها وجود دارد (001/0>p). علاوه بر این نقش میانجیگری خودکارآمدی در رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده و خودناتوانسازی تحصیلی با بهزیستی تحصیلی در دانشآموزان تایید شد.نتیجهگیری: با توجه به نقش معنادار خودکارآمدی در رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده و خودناتوانسازی تحصیلی با بهزیستی تحصیلی در دانشآموزان، میتوان با تهیه بسته آموزشی خودکارآمدی برای دانشآموزان، نسبت به بهبود بهزیستی تحصیلی آنان مبادرت ورزید.