نقش ویژگی‌های فردی، اقتصادی- اجتماعی خانوار و پیکره‌بندی معابر بر پیاده روی دانش‌آموزان دبستانی شهر شیراز

نویسندگان

1 Shiraz-Sadra

2 استاد بخش شهرسازی دانشگده هنر و معماری دانشگاه شیراز

doi
10.30473/psp.2021.52814.2301
چکیده

امروزه سبک زندگی کودکان به طور فزاینده‌ای­ به سمت کم­تحرکی پیش رفته است، پیاده­روی بین خانه و مدرسه می­تواند راهی نسبتاً مناسب و در دسترس برای افزایش فعالیت فیزیکی روزانه دانش­آموز ­باشد. هدف این پژوهش، بررسی روابط میان ویژگی­های فردی، اقتصادی-اجتماعی خانواده و پیکره­بندی معابر بر پیاده­روی دانش­آموزان دبستانی مدارس دولتی است. بدین منظور ابتدا شش منطقه از شهر شیراز با ویژگی­های متفاوت از نظر پیکره­بندی معابر انتخاب و سپس به صورت تصادفی، 18 دبستان دولتی دخترانه و پسرانه انتخاب و از میان مدارس نمونه، 1021 دانش­آموز به صورت تصادفی انتخاب شده‌اند. بنابراین اطلاعات فردی و خانوار در قالب اطلاعات زمینه­ای توسط والدین در قالب پرسشنامه جمع­آوری و اطلاعات پیکره­بندی معابر با استفاده از نرم افزار Depth Map در محدوده­ 1200 متر اطراف مدرسه استخراج شد. یافته­ها نشان­داد که بین متغیرهای زمینه­ای سن و تعداد فرزند خانوار رابطه مثبت و بین جنسیت، تحصیلات پدر، مالکیت خودرو و تعداد افراد دارای گواهی­نامه در خانوار با پیاده­روی کودک رابطه منفی وجود داشت. در میان ویژگی­های پیکره­بندی معابر، انتخاب، اتصال و هم­افزایی رابطه­ای مثبت و عمق رابطه­ای منفی با پیاده­روی دانش­آموز به مدرسه داشتند. علاوه براین، فاصله به عنوان مهمترین عامل دارای رابطه منفی با پیاده­روی دانش­آموزان بود. این مطالعه شواهد مهمی را برای برنامه­ریزان و سیاست­گذاران شهری در مورد اهمیت پیکره­بندی معابر اطراف مدرسه بر روی سفر دانش­­آموزان فراهم می­کند. یک اصل مهم این است که، طراحی یک شبکه خیابان با دسترسی و ارتباط بالا و همچنین افزایش خوانایی معابر، می­توان ادراک والدین و دانش­آموزان را جهت استفاده از پیاده­روی بین مدرسه و خانه سوق داد.